Οι πρωθυπουργοί του Καναδά να περάσουν για «πολιτικό φροντιστήριο» στην Αθήνα

Του Ζώη Μαρίνου

Το απόγευμα της Τρίτης ο Καναδός πρωθυπουργός Μάρκ Κάρνεϊ ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση του, σε μια προσπάθεια να μετριάσει τις επιπτώσεις στην αγορά απ’ την ξέφρενη πορεία των τιμών των καυσίμων, αναστέλλει για πέντε μήνες τον ομοσπονδιακό Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης σε βενζίνη, ντίζελ και αεροπορικά καύσιμα για τις εγχώριες πτήσεις.

Ο χρόνος ανακοίνωσης της εξαγγελίας ξενίζει.

Ξενίζει εμάς τους «εξ Ελλάδος Έλληνες» (sic). Ο λόγος; Μόλις 24 ώρες νωρίτερα, την Δευτέρα του Πάσχα, σε τρεις εκλογικές περιφέρειες -στο Οντάριο και στο Κεμπέκ- γίνονταν επαναληπτικές εκλογές απ’ τις οποίες κρινόταν αν η κυβέρνηση Κάρνεϊ θα έχει ή όχι απόλυτη πλειοψηφία στην ομοσπονδιακή Βουλή.

Για τα δικά μας πολιτικά ειωθότα η λογική σειρά των πραγμάτων θα ήταν η εξής: Εξαγγέλλω φθηνότερα καύσιμα, πηγαίνω στις κάλπες, εξαργυρώνω εκεί την παροχή μου.

Στον Καναδά τα πράγματα έγιναν ανάποδα: Πήγα στις κάλπες με την αβεβαιότητα του αποτελέσματος, είχα -προφανώς- από πριν έτοιμο το μέτρο αναστολής του φόρου στα καύσιμα (έστω και αυτού του μικρού, των 10 σεντς ανά λίτρο που, όμως, ως ωφέλεια είναι κατά πολύ μεγαλύτερη του δικού μας fuel pass) και αποφάσισα να κάνω την ανακοίνωση περίπου 12 ώρες μετά την επίσημη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων.

Η εξήγηση μπορεί να είναι πολύπτυχη: Δεοντολογική, νομική, σεβασμού της δημοκρατίας και της ισοτιμίας των εκλογικών όρων αλλά και σεβασμού της ελεύθερης και ανεμπόδιστης βούλησης των εκλογέων.

Ό,τι και αν ισχύει, για «εξ Ελλάδος Έλληνες» (sic) που έχουμε γαλουχηθεί στον τόσο επίκαιρο στις μέρες μας «πελατειασμό», στο δούναι και λαβείν πολίτη και πολιτικού, αυτή η διαφορετική καναδική φιλοσοφία πραγματικά ξενίζει.

Τόσο που -όπως και σε πολλά άλλα- να σηκώνουμε τους ώμους και ν’ απορούμε πως γίνεται ο έχων το πεπόνι και το μαχαίρι να μην επωφελείται και να θέλει να τα μοιραστεί με τον αντίπαλο του.