ΌΤΑΝ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ στην κοινωνική δικτύωση, στην Ελλάδα ιδιαίτερα, οι πάντες εννοούν -κατά κύριο λόγο- το φέισμπουκ. Το οποίο, είναι εμφανές, από τότε που η νεολαία άρχισε να το εγκαταλείπει για άλλους προορισμούς κοινωνικής δικτύωσης, έχασε μέρος της αρχικής φωτεινότητας και αισιοδοξίας του και σταδιακά μεταβλήθηκε σ’ έναν διαδικτυακό τόπο όπου -όσο περνάει ο καιρός- όλο και περισσότερο ξεχειλίζουν η τοξικότητα, η εχθροπάθεια και η μισαλλοδοξία.
Του Ζώη Μαρίνου
ΕΥΤΥΧΩΣ, ΜΑΛΙΣΤΑ, που αυτές οι διαβρωτικές και δηλητηριώδεις έννοιες, δεν είναι τόσο έντονες στην κανονική ζωή και καθημερινότητα μας γιατί αν ίσχυε αυτό θα είχαμε διαρκώς γεμάτα κρατητήρια και ασφυκτικά γεμάτα εξωτερικά ιατρεία.
ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ FOCUS BARI (προ μερικών μηνών) έδειξε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία. Ένα εξ αυτών είναι ότι στην Ελλάδα η χρήση των σόσιαλ μίντια προσεγγίζει, για το μέσο χρήστη, τα 126 λεπτά (2 ώρες και…) ημερησίως. Και μιλάμε για μέσο όρο. Που σημαίνει ότι οι πιο εθισμένοι περνούν κάμποσες ώρες συνδεδεμένοι.
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, όλοι έχουμε να διηγηθούμε -συχνά ως εκμυστήρευση- παραδείγματα φίλων, γνωστών ή συγγενών που έχουν βαριά εξάρτηση απ’ την δικτύωση. Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι ο χρόνος που αφιερώνουν καθημερινά πλέον στη δικτύωση οι ηλικίες 55 έως 64 ετών (αλλά κι οι μεγαλύτεροι) συνεχώς αυξάνεται.
ΑΡΑ, ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ κανείς, στο φέισμπουκ τουλάχιστον, περισσότερη ωριμότητα και ψυχραιμία, μεγαλύτερη νηφαλιότητα και εγκράτεια. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ στον θάνατο, που για αιώνες επί αιώνων επιβάλλεται σεβασμός στη μνήμη του εκλιπόντος, ακόμα και τότε η δικτύωση πλημμυρίζει -σε πολλές περιπτώσεις- από χολή, κακία, μικροψυχία και συναισθηματική τσιγκουνιά. Πίσω απ’ το πληκτρολόγιο κάποιοι, συνήθως οι πιο θορυβώδεις, νηφάλιοι ή υπό επήρεια, συνήθισαν να βγάζουν φόρα παρτίδα την χειρότερη εκδοχή του εαυτού τους.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟΙ σε κάποια μορφής φαντασιοπληξία που λέει ότι το πικρόχολο κι εμπαθές σχόλιο κάτω από μια ανάρτηση -και μόνο αυτό- κι οι καβγάδες που μοιραία προξενεί, εξυψώνει εκείνον που τους προκάλεσε. Ευτυχώς, η ζωή, η πολιτική, οι Τέχνες, κάθε πτυχή της κανονικότητας και κοινωνικότητας, λίγο επηρεάζονται απ’ τις κραυγές στο φέισμπουκ. Το οποίο, τελικά, αποδεικνύεται πολύ υπερτιμημένο.
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ. Είναι πολύ χαριτωμένο να βλέπει κανείς τις άτεχνες σέλφι ή ακόμα και τα στόρις που αναρτούν ηλικιωμένοι έξω από κάποια εκκλησία, στο τσακίρ κέφι σε κάποιο πανηγύρι, στην εξέδρα κάποιου γηπέδου, σε κάποια κοινωνική συνάθροιση και ούτω καθεξής. Είναι εξίσου χαριτωμένο να βλέπεις γιαγιάδες και παππούδες να χρησιμοποιούν το φέισμπουκ ως μέσο ανάκλησης κι υπενθύμισης ενός ωραίου παρελθόντος.
ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ δύσκολο να ερμηνευθεί είναι πως γίνεται η κοινωνική δικτύωση να μετατρέπει πολλούς απ’ τους χρήστες της σε Ιανούς. Τη μια στιγμή στοργικούς, σπλαχνικούς και σε συναισθηματική έξαρση και την επομένη ακριβώς γεμάτους θυμό, μοχθηρία, ακόμα και φθόνο. Θα το ξαναγράψουμε. Ευτυχώς που η κανονική ζωή πόρρω απέχει απ’ την εικόνα που μεταδίδει η δικτύωση.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ