Ένας στους δυο φέτος (δεν) θα πάει διακοπές

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ έκπληξη απ’ την πρόσφατη έρευνα του ΙΕΛΚΑ -είναι το Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών- που έδωσε τροφή για αναρίθμητες αναρτήσεις στην κοινωνική δικτύωση και τίτλους πατικωμένους στο ίδιο μοτίβο, αυτό που στριμώχνεται στις λέξεις «Ένας στους δυο δεν θα πάει φέτος διακοπές».

Του Ζώη Μαρίνου

ΚΑΤ’ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ, ένας στους δυο φέτος θα πάει διακοπές. Που αν το καλοσκεφτείς, στο οικονομικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε οι περισσότεροι εξ ημών, δεν είναι και ευκαταφρόνητη αναλογία.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ, δεν μπαίνουν όλοι στην ίδια κατηγορία. Η έρευνα του ΙΕΛΚΑ λέει, φέρ’ ειπείν, ότι οκτώ στους δέκα που θα φύγουν φέτος το καλοκαίρι, θα κάνουν «μετρημένες διακοπές». Δηλαδή, θα μείνουν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια ή στα εξοχικά τους ή ακόμα και στα εξοχικά φίλων.

ΑΛΛΑ ΞΑΝΑ, ΜΕΝΕΙ πίσω ένα 20%, οι δυο στους δέκα δηλαδή που έχουν ήδη κανονίσει διακοπές σίγουρα μη συμβατές με το μέσο βαλάντιο. Όπως, διαμονή σε ξενοδοχείο με φουλ παροχές ή κρουαζιέρα ή ταξίδι στο εξωτερικό (εδώ μιλάμε για το 9%) και ούτω καθεξής.

ΟΜΩΣ, ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ, όταν μιλάμε με οικονομικούς όρους, συναρτώνται ασφαλώς και με τη διάρκεια. Φυλλομετρούμε ξανά την έρευνα του ΙΕΛΚΑ. Και εδώ πολλές κατηγορίες. Απ’ το 50% που δηλώνει ότι φέτος θα πάει διακοπές, περίπου οι μισοί θα ταξιδέψουν για 4 έως 7 μέρες. Ενώ ένας στους δέκα που θα φύγει, απλώς ονομάζει διακοπές ένα «μακρύ σαββατοκύριακο». Δηλαδή η ανάπαυλα του φέτος δεν θα ξεπεράσει τις 3 μέρες.

ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ, υπάρχει ένα επίσης μη ευκαταφρόνητο 29% όσων θα πάνε διακοπές που έχει σκοπό να παραθερίσει για πάνω από 15 μέρες ενώ για ένα 8% όσων φύγουν φέτος οι διακοπές θα έχουν διάρκεια πάνω από ένα μήνα.

ΜΙΚΡΗ, ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ παρένθεση. Παρά την κούραση που προκαλούν οι αριθμοί, θα επιμείνουμε. Οι υπολογισμοί ταξιδιωτικών συντακτών, λοιπόν, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι για ένα ζευγάρι που θα θελήσει να πάει για μια εβδομάδα σ’ ένα νησί, το τελικό κόστος με όλες τις δαπάνες ενσωματωμένες ξεκινά από 1.100 ευρώ και άνετα μπορεί να διπλασιαστεί (έως 2.300 ευρώ), ανάλογα με το νησί και την περίοδο.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΛΩΣ τεκμηριώνουν όσα πολλοί πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν. Ότι το ένα τρίτο της ελληνικής κοινωνίας, τακτοποιημένο από λίγο έως παρά πολύ, φοβάται μη χάσει τα κεκτημένα. «Συνέχεται απ’ το φόβο της αστάθειας», όπως σχολίαζαν προ ημερών σ’ ένα πάνελ.  

ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ, τα δυο τρίτα βουλιάζουν στην ακρίβεια. Μόλις ο μήνας -όπως καλή ώρα…- έχει περάσει το μισό του κάνουν και ξανακάνουν υπολογισμούς για να μη βρεθούν να χρωστούν και πλάι στην οικονομική στενότητα -αδελφάκια είναι αυτά…- φουντώνει ο θυμός.

ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ αποτύπωση όλα αυτά; Δύσκολο ν’ απαντήσει κανείς, δύσκολο και να προβλέψει. Ιδίως όσο το πολιτικό τοπίο παραμένει ρευστό. Οι εμπειρότεροι αναλυτές λένε ότι περιμένουν τα πάντα. Από μια συθέμελη ανατροπή του πολιτικού στερεώματος έως την ενδυνάμωση του νυν στάτους κβο.