Προσεχώς εργασιακά μετέωροι και με τον καιρό κακό και εναντίον μας

ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΩΔΟΣ το τελευταίο διάστημα σε κάθε ομήγυρη το ερώτημα «πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές;». Ερώτημα που αν το δει κανείς από μια ψυχραιμότερη και πιο ρεαλιστική οπτική είναι ανώφελο, ανούσιο και απ’ τα ερωτήματα που κατατάσσονται στην κατηγορία «να περνάει η ώρα μας» μιας και όλοι ξέρουμε ότι οι εκλογές θα γίνουν το πολύ σε οκτώ μήνες από σήμερα.

Του Ζώη Μαρίνου

ΕΡΩΤΗΜΑ, ΛΟΙΠΟΝ, ΑΝΟΥΣΙΟ. Που επισκιάζει άλλα ουσιωδέστερα. Όπως, για παράδειγμα, το ερώτημα ποια κυβέρνηση θα ήταν ικανότερη και πραγματικά έτοιμη -με σχέδιο δηλαδή- να διαχειριστεί αυτή η κατακλυσμιαία ένταση των αλλαγών που δεν είναι ακριβώς μπροστά μας αλλά τρέχει ακριβώς δίπλα μας.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΩΤΟ. Προ ημερών ένας απ’ τους διαπρεπέστερους Έλληνες επιστήμονες παγκοσμίως, ο 77χρονος Χρίστος Παπαδημητρίου, θεωρητικός επιστήμονας Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και καθηγητής στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Columbia της Νέας Υόρκης, έλεγε ότι συγκριτικά με άλλες θεμελιακές αλλαγές στην Ιστορία της εργασίας (βιομηχανική επανάσταση, Διαδίκτυο κ.λπ.) η Τεχνητή Νοημοσύνη διαφέρει στο εξής: Δεν μάς δίνει κανένα χρόνο προσαρμογής.

ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα επιβληθεί -επιβάλλεται ήδη…- βίαια σε βαθμό που σε μερικά χρόνια θα έχει αλλάξει θεαματικά ο τρόπος δουλειάς και η αριθμητική αναγκαιότητα σε ανθρώπους – εργαζομένους σε δεκάδες επαγγελματικούς κλάδους.

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ θα χάσουν πολύ γρήγορα (σε 5 – 6 χρόνια) τη δουλειά τους Θα υποκατασταθούν από μηχανήματα -υποκαθίστανται ήδη- χωρίς να υπάρχει εύλογος χρόνος προσαρμογής. Αν ρωτήσεις κάποιον πολιτικό γι’ αυτό, το πιθανότερο είναι να σε κοιτάξει αμήχανα και ακόμα πιο αμήχανα να επιχειρήσει ν’ αρθρώσει μια απάντηση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ. Η κλιματική κρίση. Υπάρχουν αγωνιώδεις φωνές συνετών επιστημόνων που προειδοποιούν ότι αν δεν επισπεύσουμε τώρα τα μέτρα αναχαίτισης της κρίσης, σε 40 – 50 χρόνια από σήμερα η ζωή στον πλανήτη θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι ανυπόφορη. Οδηγώντας σε μια δυστοπική πραγματικότητα από εκείνες που βλέπουμε στα φιλμ επιστημονικής φαντασίας.

ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ότιχρειάζονται απαντήσεις απ’ τους νυν ή επίδοξους κυβερνώντες. Και φυσικά, χρειάζεται και κάποιοι να θέσουν τα ερωτήματα. Αλλά, αυτό -δηλαδή οι ανήσυχοι πολίτες που ρωτούν- κι αν είναι σενάριο φαντασίας που θα ζήλευσε και ο μαιτρ του είδους Άρθρου Κλαρκ.   

ΣΥΝΟΨΙΖΟΥΜΕ: Την επόμενη δεκαετία θ’ αυξηθούν με φρενιτιώδη ρυθμό οι ανισότητες μεταξύ εργαζομένων υψηλών και χαμηλών δεξιοτήτων. Σημερινοί νοικοκυραίοι θα βρεθούν μετέωροι και σ’ ελεύθερη πτώση. Επίσης, η κλιματική κρίση θα επιβαρύνει την Γεωργία, τον Τουρισμό, τις Υποδομές και θα εκτοξεύσει τις μεταναστευτικές ροές.

ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ακούσατε κάποιο κόμμα -απ’ αυτά που εκδίδουν καμία εικοσαριά ανακοινώσεις ημερησίως- να εισφέρει στο δημόσιο διάλογο επεξεργασμένες προτάσεις; Σίγουρα όχι. Άλλωστε, κανείς δεν τα ρώτησε για ν’ απαντήσουν. Μήπως είναι καιρός ως πολίτες ν’ αρχίσουμε να θέτουμε τις σωστές ερωτήσεις; Μόνο έτσι θα έρθουν -κάπως, κάποτε- και οι σωστές απαντήσεις.