Απαγόρευση για το κινητό με το κινητό στο χέρι, δεν γίνεται

Πριν κάμποσο καιρό στην Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Πατρών,  το Ινστιτούτο Ανδρέας Παπανδρέου (ΙΑΠ) διοργάνωσε μαζί με το Πανεπιστήμιο μια ενδιαφέρουσα ημερίδα για τον σχολικό εκφοβισμό. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας, ερευνητής και διευθυντής υπολογιστικών συστημάτων στο παγκοσμίως γνωστό ΜΙΤ Media Lab Μιχάλης Μπλέτσας.

Του Ζώη Μαρίνου

Ο κ. ΜΠΛΕΤΣΑΣ ΣΤΗΝ ομιλία του τότε είχε εστιάσει ιδιαίτερα στον υψηλό βαθμό εθιστικότητας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, κάτι καθόλου άγνωστο σε όλους μας ή έστω σε πολλούς εξ ημών. «Επιπλέον, η κοινωνική δικτύωση» έλεγε «ενισχύει σημαντικά τη βία και δημιουργεί όρους απευαισθητοποίησης μικρών και μεγάλων απέναντι της. Βλέπουμε τα παιδιά να ανεβάζουν με μεγάλη περηφάνια στο Διαδίκτυο τις πράξεις βίας τους».

ΤΟ ΟΛΟ ΘΕΜΑ επανέρχεται με αφορμή την επικείμενη απαγόρευση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανήλικους κάτω των 15 ετών. Ρύθμιση που αν και αρχικά ξένισε κάποιους και χαρακτηρίστηκε είτε ανεφάρμοστη, είτε ανεδαφική, τελικά βρίσκει όλο και περισσότερα ερείσματα στην κοινωνία, ακόμα και στις τάξεις εκείνων που έως πρότινος τηρούσαν επιφυλακτική στάση.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ότι η κοινωνική δικτύωση έχει αλλάξει πολλά στον τρόπο με τον οποίο εκφραζόμαστε, ενημερωνόμαστε, διαμορφώνουμε αντιλήψεις και συμπεριφορικά μοτίβα και φυσικά και στον τρόπο που αλληλεπιδρούμε. Αυτό το τελευταίο συνδέστε το με τους καθημερινούς, ασταμάτητους, λυσσαλέους διαδικτυακούς καβγάδες επί παντός επιστητού. Απ’ την συνταγματική αναθεώρηση έως το παγκάκι της γειτονιάς μας, οι περισσότεροι αποκαλύπτουν στην κοινωνική δικτύωση την ασυγκράτητη επιθυμία τους ν’ ακούγονται χωρίς ποτέ ν’ ακούν.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας έχει, επίσης, αναρίθμητες φορές στο παρελθόν πει σε ομιλίες και συνεντεύξεις του ότι δεν συνειδητοποιούμε πόσο εύκολα χειραγωγούμαστε ως χρήστες της κοινωνικής δικτύωσης, μέσα από κατευθυνόμενες τοξικές πρακτικές. «Οι πλατφόρμες διαθέτουν το ψυχογραφικό μας προφίλ παρακολουθώντας την ψηφιακή μας δραστηριότητα: τα λινκς που ανοίγουμε, πόσο στεκόμαστε στο κάθε σημείο, καθετί που κάνουμε ψηφιακά, με αποτέλεσμα να μας ταΐζουν όχι μόνο το προϊόν που θέλουμε να αγοράσουμε, που μοιάζει βολικό, αλλά και συγκεκριμένο περιεχόμενο ώστε να μας κατευθύνουν πώς θα αντιδράσουμε σε κάθε συγκυρία και τι θα σκεφτούμε».      

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Μπορεί στ’ αλήθεια η επικείμενη καθολική απαγόρευση για ανήλικους κάτω των 15 ετών να φέρει αποτέλεσμα ή μήπως, όπως σχεδόν κάθε απαγόρευση ιδίως στα χρόνια της εφηβείας, θα χτίσει ένα τείχος μυθοποίησης γύρω απ’ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Πιθανότατα η απάντηση -και έχει δίκιο και σ’ αυτό ο κ. Μπλέτσας- βρίσκεται στο παράδειγμα που δίνουν οι ίδιοι γονείς προς τα παιδιά τους. Η σχέση των ίδιων, δηλαδή, με την κοινωνική δικτύωση.

ΓΙΑΤΙ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΩΣ ΘΑ πειστεί ένα παιδί του Δημοτικού ή του Γυμνασίου να μείνει μακριά απ’ τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης όταν βλέπει το γονιό του σχεδόν όλη μέρα μ’ ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι, γαντζωμένο στο Φέισμπουκ, στο Ίνσταγκραμ και στο Τικ Τοκ, σκρολάροντας διαρκώς και τσεκάροντας ενημερώσεις; Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κλειδί. Απαγόρευση για το κινητό, με το κινητό στο χέρι, δεν γίνεται.