Εκδήλωση – διάλεξη της διεθνούς φήμης Λαρισαίας γλύπτριας Μάρας Καρέτσος με τίτλο «Art and Culture» πραγματοποιήθηκε απόψε, με τη συνδιοργάνωση της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού του Δήμου Λαρισαίων και της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα.
Με τη διάλεξη «Art and Culture», η Μάρα Καρέτσος επέστρεψε στη γενέτειρά της για μια βραδιά αφιερωμένη στην τέχνη, τον πολιτισμό και τη δημιουργική έμπνευση.
Ιδιαίτερα συγκινημένη, η κ. Καρέτσος αναφέρθηκε στον απόδημο ελληνισμό και στη διαδρομή των Ελλήνων που αναζήτησαν ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό.
«Εμείς που φύγαμε περίπου το 1969 είχαμε ένα όνειρο. Οι οικογένειες αναζητούσαν ένα καλύτερο αύριο και ιδιαίτερα οι καλλιτέχνες νέους ορίζοντες. Ο απόδημος ελληνισμός σήμερα αριθμεί εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και αποτελεί μια τεράστια δύναμη πολιτισμού και δημιουργίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη σημασία της διασύνδεσης με τους Λαρισαίους της διασποράς στάθηκε και ο δήμαρχος Λαρισαίων, κ. Θανάσης Μαμάκος, επισημαίνοντας ότι η παρουσία της κ. Καρέτσος συμπίπτει με τη δημιουργία του νέου δικτύου και της ψηφιακής πλατφόρμας για τους Απόδημους Λαρισαίους.
«Φιλοδοξούμε να δώσουμε βήμα και δυνατότητα επικοινωνίας στους Λαρισαίους που ζουν σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η κ. Καρέτσος, μέσα από τη δράση και το ίδρυμα που έχει δημιουργήσει, προωθεί τον πολιτισμό, την εξωστρέφεια και τη στήριξη νέων καλλιτεχνών», σημείωσε.
Από την πλευρά του, ο τέως δήμαρχος Λαρισαίων και καθηγητής Αγροτικής Ανάπτυξης και Αγροτικής Κοινωνιολογίας, κ. Κωνσταντίνος Τζανακούλης, αναφέρθηκε στη μακρόχρονη προσφορά της καλλιτέχνιδας στην προβολή της Λάρισας διεθνώς.
Η Μάρα Καρέτσος ανήκει σ’ εκείνη τη σπάνια κατηγορία δημιουργών που η ιστορία της ζωής τους διαβάζεται σχεδόν σαν μυθιστόρημα. Γεννημένη στη Λάρισα, σε μια Ελλάδα που τη δεκαετία του ’70 δεν ευνοούσε ιδιαίτερα τις μεγάλες καλλιτεχνικές φυγές –και ακόμη λιγότερο τις τολμηρές γυναίκες– κουβάλησε από νωρίς μια αίσθηση προορισμού: ότι η τέχνη δεν είναι τόπος, αλλά κίνηση. Σπούδασε γλυπτική, κεραμική, μάρμαρο και ιστορία της τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών, δίδαξε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και πολύ γρήγορα κατάλαβε πως το βλέμμα της έπρεπε να στραφεί αλλού, πιο έξω, πιο μακριά.
Το Παρίσι υπήρξε η πρώτη μεγάλη καμπή. Εκεί την ανακαλύπτει ο Αλέξανδρος Ιόλας. Γρήγορα η Νέα Υόρκη γίνεται το δεύτερο σπίτι της, ο φυσικός χώρος μιας δημιουργού που κινείται άνετα ανάμεσα στις μεγάλες κλίμακες, τις αφαιρετικές φόρμες και τα χρώματα της ίριδας, έργα που μοιάζουν να συνομιλούν με την εποχή τους χωρίς να εγκλωβίζονται σ’ αυτήν.
Τα γλυπτά και οι συνθέσεις της βρίσκονται σήμερα σε εμβληματικούς θεσμούς και συλλογές, από την Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο Βορρέ έως το Kennedy Center και τη συλλογή του Λευκού Οίκου.
Η διαδρομή της, ωστόσο, δεν περιορίστηκε ποτέ αποκλειστικά στην τέχνη. Τιμήθηκε με το χρυσό κλειδί της πόλης των Αθηνών, ορίστηκε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της Ελλάδας, έφτασε μέχρι την υποψηφιότητα για το αμερικανικό Κογκρέσο, κινήθηκε με άνεση στον δημόσιο χώρο, χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ την ιδιότητα της καλλιτέχνιδας.
Μια ζωή γεμάτη μετακινήσεις, ρίσκα και επιλογές που δεν υπάκουσαν στη λογική της ασφάλειας, αλλά σ’ εκείνη της πίστης στο έργο.
Φωτογραφίες: D. Kastanaras
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ