Ρεκόρ αιτήσεων συνταξιοδότησης καταγράφεται το 2026, την ώρα που το χάσμα συντάξεων μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα βαθαίνει
Με ρυθμούς που θυμίζουν τις πιο πιεσμένες περιόδους του ασφαλιστικού συστήματος ξεκίνησε το 2026, καθώς οι αιτήσεις συνταξιοδότησης καταγράφουν ιστορικό υψηλό ήδη από το πρώτο τρίμηνο του έτους. Το κύμα φυγής προς τη σύνταξη εντείνεται μήνα με τον μήνα, ενώ παράλληλα μεγαλώνει ξανά η απόσταση ανάμεσα στις αποδοχές των νέων συνταξιούχων του Δημοσίου και εκείνων του ιδιωτικού τομέα.
Τα τελευταία στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «ΑΤΛΑΣ» δείχνουν ότι από τον Ιανουάριο έως και τον Μάρτιο υποβλήθηκαν συνολικά 58.213 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης, αριθμός που αποτελεί τη μεγαλύτερη επίδοση από το 2017 και μετά, όταν τέθηκε σε λειτουργία ο e-ΕΦΚΑ.
Μόνο τον Μάρτιο καταγράφηκαν 21.214 νέες αιτήσεις, επίδοση που συνιστά το υψηλότερο μηνιαίο επίπεδο του έτους μέχρι σήμερα. Σε σχέση με τον Φεβρουάριο, οι αιτήσεις αυξήθηκαν κατά 2.851, ενώ σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2025 η αύξηση φτάνει τις 5.405.
Η εικόνα αυτή ενισχύει τα σενάρια για μια νέα χρονιά-ρεκόρ στις αποχωρήσεις, καθώς αν συνεχιστεί ο ίδιος ρυθμός, οι συνολικές αιτήσεις για το 2026 ενδέχεται να ξεπεράσουν τις 230.000. Πρόκειται για επίπεδα υψηλότερα ακόμη και από το προηγούμενο ιστορικό ρεκόρ του 2021, όταν είχαν καταγραφεί 212.151 αιτήσεις συνταξιοδότησης.
Οι λόγοι πίσω από το νέο κύμα φυγής
Πίσω από τη μαζική έξοδο προς τη σύνταξη βρίσκονται πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες, που λειτουργούν πλέον σωρευτικά. Σύμφωνα με ειδικούς της κοινωνικής ασφάλισης, σημαντικό μέρος των ασφαλισμένων επιλέγει να αποχωρήσει αμέσως μόλις θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, είτε λόγω επαγγελματικής κόπωσης είτε για να αξιοποιήσει το ισχύον καθεστώς εργασίας των συνταξιούχων, το οποίο επιτρέπει τη συνέχιση της απασχόλησης με παράλληλη λήψη σύνταξης.
Καθοριστικό ρόλο παίζει και ο φόβος νέων παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό σύστημα. Παρότι δεν υπάρχει επίσημη συζήτηση για αλλαγές στα όρια ηλικίας, αρκετοί ασφαλισμένοι επιλέγουν να «κλειδώσουν» δικαιώματα εγκαίρως, φοβούμενοι μελλοντικές ανατροπές.
Την ίδια στιγμή, το σύστημα εισέρχεται σε φάση ωρίμασης για μια ολόκληρη γενιά ασφαλισμένων που γεννήθηκαν μεταξύ 1955 και 1965. Πρόκειται για χιλιάδες εργαζόμενους που συμπληρώνουν πλέον τα αναγκαία όρια ηλικίας και χρόνου ασφάλισης, δημιουργώντας ένα διαρκές κύμα νέων αποχωρήσεων που εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.
Η μεγάλη απόσταση στις νέες συντάξεις – Δημόσιο και ιδιωτικός τομέας σε διαφορετικές «ταχύτητες»
Την ώρα που οι αιτήσεις αυξάνονται, τα στοιχεία της έκθεσης «ΗΛΙΟΣ» αποκαλύπτουν ότι η απόσταση ανάμεσα στις νέες συντάξεις του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα όχι μόνο δεν περιορίζεται αλλά διευρύνεται ακόμη περισσότερο.
Οι νέες κύριες συντάξεις γήρατος των συνταξιούχων που προέρχονται από το Δημόσιο διαμορφώθηκαν τον Μάρτιο του 2026 στα 1.420 ευρώ μεικτά κατά μέσο όρο. Αντίθετα, οι νέες συντάξεις από τα Ταμεία του ιδιωτικού τομέα -ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ και λοιποί φορείς- κινήθηκαν μόλις στα 930 ευρώ μεικτά.
Η διαφορά φτάνει πλέον τα 490 ευρώ, με τις συντάξεις του Δημοσίου να εμφανίζονται κατά 52,6% υψηλότερες από εκείνες του ιδιωτικού τομέα.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι οι αυξήσεις δεν «τρέχουν» με τον ίδιο ρυθμό. Μέσα σε έναν χρόνο, οι νέες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα αυξήθηκαν κατά μόλις 12 ευρώ ή 1,2%, ενώ οι νέες συντάξεις του Δημοσίου αυξήθηκαν κατά 42 ευρώ ή 3%.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό σύστημα.
Στον δημόσιο τομέα, οι εργαζόμενοι διαθέτουν σταθερότερες αποδοχές, θεσμοθετημένες μισθολογικές ωριμάνσεις και μεγαλύτερη ασφαλιστική συνέχεια κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου. Αντίθετα, στον ιδιωτικό τομέα οι διακοπές ασφάλισης, οι χαμηλότεροι μισθοί και οι μειωμένες συντάξεις εξακολουθούν να καθορίζουν το τελικό ύψος της απονομής.
Παράλληλα, οι δημόσιοι υπάλληλοι συνταξιοδοτούνται κατά κανόνα με πλήρη σύνταξη και περισσότερα χρόνια ασφάλισης, ενώ στον ιδιωτικό τομέα μεγάλος αριθμός ασφαλισμένων αποχωρεί με μειωμένη σύνταξη ή με λιγότερα έτη εργασίας, γεγονός που συμπιέζει ακόμη περισσότερο το τελικό ποσό.
Το αποτέλεσμα είναι μια ολοένα μεγαλύτερη «ψαλίδα» στις νέες απονομές, η οποία επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις ανισότητες του ασφαλιστικού συστήματος και τη διαφορετική μεταχείριση ανάμεσα στους ασφαλισμένους των δύο τομέων.
Διαβάστε επίσης: Συντάξεις χηρείας: «Κλείδωσε» η λύση για τις περικοπές
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ