Οι δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη στον Καναδά αναμένεται να ξεπεράσουν για πρώτη φορά τα 10.000 δολάρια ανά κάτοικο το 2026, φτάνοντας συνολικά τα 433 δισ. δολάρια.
Ωστόσο, η αύξηση των κονδυλίων δεν φαίνεται να μεταφράζεται σε αντίστοιχη βελτίωση των υπηρεσιών, καθώς οι πολίτες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλες λίστες αναμονής, υπερπλήρη νοσοκομεία και δυσκολία πρόσβασης σε οικογενειακούς γιατρούς.
Σύμφωνα με έκθεση του Καναδικού Ινστιτούτου Πληροφοριών Υγείας (CIHI), η κατά κεφαλήν δαπάνη αναμένεται να ανέλθει στα 10.398 δολάρια το 2026, σημειώνοντας αύξηση 4,8% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Πρόκειται για νέο ιστορικό ρεκόρ, ενώ οι δαπάνες σε πραγματικούς όρους, προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό, αναμένεται να ξεπεράσουν τα επίπεδα του 2021.
Παρά τις υψηλές επενδύσεις, ειδικοί στην πολιτική υγείας επισημαίνουν ότι το πρόβλημα δεν αφορά αποκλειστικά το ύψος της χρηματοδότησης, αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται και αξιοποιούνται οι διαθέσιμοι πόροι.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, Τζέισον Σάδερλαντ, εκτιμά ότι η αύξηση των δαπανών χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στην οργάνωση και την παροχή υπηρεσιών κινδυνεύει να αναπαράγει τα ίδια προβλήματα.
Από την πλευρά της, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Σάρα Άλιν, τονίζει ότι ο Καναδάς δαπανά σημαντικά ποσά για την υγεία, αλλά εξακολουθεί να υστερεί σε κρίσιμους τομείς, όπως η πρόσβαση σε υπηρεσίες και ο συντονισμός της περίθαλψης. Ενδεικτικά, το 17% των ενηλίκων στη χώρα δήλωσε το 2023 ότι δεν διέθετε σταθερό πάροχο υγειονομικής φροντίδας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η χρηματοδότηση του συστήματος. Το 2026, το 71,4% των συνολικών δαπανών για την υγεία εκτιμάται ότι θα προέλθει από δημόσιες πηγές, ενώ το υπόλοιπο 28,6% θα καλυφθεί ιδιωτικά. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μεγαλύτερη δημόσια χρηματοδότηση θα μπορούσε να περιορίσει το διοικητικό κόστος, να ενισχύσει τη διαπραγματευτική δύναμη για χαμηλότερες τιμές φαρμάκων και να διευρύνει την πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως η οδοντιατρική περίθαλψη και η ψυχική υγεία.
Παράλληλα, προτείνουν αλλαγές στον τρόπο αποζημίωσης των παρόχων, ώστε η χρηματοδότηση να συνδέεται περισσότερο με τα αποτελέσματα της θεραπείας και όχι απλώς με τον αριθμό των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Στο επίκεντρο των προτάσεων βρίσκεται επίσης η ενίσχυση της κατ’ οίκον φροντίδας, της υποστηριζόμενης διαβίωσης και των δομών μακροχρόνιας περίθαλψης, προκειμένου να περιοριστεί η πίεση στα νοσοκομεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών.
Το βασικό συμπέρασμα των ειδικών είναι ότι ο Καναδάς δεν αντιμετωπίζει πρωτίστως πρόβλημα ανεπαρκών συνολικών δαπανών, αλλά αποτελεσματικότητας και οργάνωσης.
Η πρόκληση πλέον δεν είναι μόνο να διατεθούν περισσότερα χρήματα, αλλά να αξιοποιηθούν με τρόπο που θα προσφέρει ουσιαστικά καλύτερες υπηρεσίες και αποτελέσματα για τους ασθενείς.
Διαβάστε επίσης:

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ