Οι τράπεζες τροφίμων στην Επαρχία Κεμπέκ καλύπτουν κάθε μήνα 3,27 εκατομμύρια αιτήματα για επισιτιστική βοήθεια μέσα στο 2026 — τον υψηλότερο αριθμό που έχει καταγράψει ποτέ το δίκτυο. Πίσω από τα στατιστικά κρύβεται μια ολοένα πιο σκληρή πραγματικότητα: όλο και περισσότεροι άνθρωποι με εργασία δεν μπορούν να καλύψουν τα βασικά τους έξοδα.
Η ετήσια έκθεση «HungerCount 2026» της οργάνωσης «Τράπεζες Τροφίμων του Κεμπέκ» (Banques alimentaires du Québec) δείχνει ότι η ζήτηση έχει αυξηθεί κατά 5% σε ετήσια βάση και κατά περίπου 40% από το 2021. Το δίκτυο περιλαμβάνει περίπου 1.400 κοινοτικές οργανώσεις σε όλη την επαρχία.
Σε σχέση με το 2025, καταγράφονται πάνω από 150.000 επιπλέον μηνιαία αιτήματα.
Οι μηνιαίες επισκέψεις πλησιάζουν το ένα εκατομμύριο, ενώ σχεδόν 600.000 άνθρωποι λαμβάνουν υποστήριξη από τις οργανώσεις του δικτύου κάθε μήνα — μια αύξηση 48% σε πέντε χρόνια.
«Χτυπάμε καμπανάκι κινδύνου», δήλωσε η Véronique Beaulieu-Fowler, διευθύντρια φιλανθρωπικών δράσεων της οργάνωσης, περιγράφοντας μια κατάσταση που δεν μοιάζει πλέον με προσωρινή κρίση, αλλά με μόνιμη κοινωνική ανισορροπία.
Σχεδόν 1 στους 4 Καναδούς έχει δεύτερη δουλειά
Οι εργαζόμενοι μπαίνουν στην πρώτη γραμμή της ανάγκης
Το πιο ανησυχητικό εύρημα αφορά τα νοικοκυριά που βασίζονται κυρίως σε εισόδημα από εργασία. Το ποσοστό τους ανάμεσα σε όσους απευθύνονται στις τράπεζες τροφίμων ανέβηκε από 20,6% σε 23,4% μέσα σε έναν χρόνο — τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση που έχει καταγράψει το δίκτυο.
«Συνήθως θεωρούμε ότι, όταν κάποιος εργάζεται, μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον», τόνισε η Beaulieu-Fowler. Πολλοί εργαζόμενοι περιορίζουν τις αγορές τους, αναζητούν προσφορές και εκπτωτικά προϊόντα, όμως φτάνουν σε σημείο όπου το διαθέσιμο εισόδημα δεν επαρκεί.
Ο Sylvain Charlebois, διευθυντής του Agri-Food Analytics Lab του Πανεπιστημίου Dalhousie, εξήγησε ότι για το φτωχότερο 20% των εργαζομένων το κόστος στέγασης και μετακίνησης μπορεί να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων πριν καν προκύψει χώρος για τρόφιμα. «Βρίσκονται ήδη σε δημοσιονομικό έλλειμμα», είπε χαρακτηριστικά.
Μισθοί που δεν καλύπτουν το κόστος ζωής
Η έκθεση δημοσιεύεται λίγους μήνες μετά την αύξηση του κατώτατου μισθού στο Κεμπέκ στα 16,60 δολάρια τον Μάιο. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι μισθολογικές προσαρμογές δεν ακολουθούν με τον ίδιο ρυθμό το κόστος των βασικών αναγκών.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η επισιτιστική βοήθεια δεν απευθύνεται πλέον αποκλειστικά σε ανέργους, συνταξιούχους ή ανθρώπους σε ακραία φτώχεια. Αγγίζει και εργαζόμενους που, παρά το εισόδημά τους, βιώνουν μια καθημερινή αδυναμία κάλυψης των αναγκών τους.
Οι οργανώσεις δεν προλαβαίνουν
Η πίεση δεν περιορίζεται στην αυξανόμενη ζήτηση. Το 70% των οργανώσεων του δικτύου δήλωσε ότι εξάντλησε τα αποθέματά του κατά τη διάρκεια της χρονιάς, ενώ σχεδόν το 14% των 1.400 φορέων αναγκάστηκε να απορρίψει αιτήματα λόγω έλλειψης τροφίμων.
Πολλοί φορείς αναγκάζονται να αγοράζουν τρόφιμα, να μειώνουν τις ποσότητες στα πακέτα βοήθειας ή να περιορίζουν τις υπηρεσίες τους. Η έλλειψη χρηματοδότησης, αποθηκευτικού χώρου και προσωπικού καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την κάλυψη της ζήτησης, παρά τις κρατικές ενισχύσεις και τις συνεισφορές συνεργαζόμενων οργανισμών.
Ένα κρυφό, ευρύτερο πρόβλημα
Η πραγματική εικόνα της επισιτιστικής ανασφάλειας είναι πιθανότατα ακόμη μεγαλύτερη. Επειδή οι τράπεζες τροφίμων συχνά αποτελούν έσχατη λύση λόγω του κοινωνικού στίγματος, πολλοί άνθρωποι δεν ζητούν ποτέ βοήθεια.
«Η επισιτιστική ανασφάλεια είναι ένα φαινόμενο πολύ ευρύτερο από το σύστημα επισιτιστικής βοήθειας στο οποίο δραστηριοποιούμαστε», υπογράμμισε η Beaulieu-Fowler.
Η έκθεση αφήνει μια σαφή προειδοποίηση: όσο το κόστος διαβίωσης αυξάνεται ταχύτερα από τα εισοδήματα, οι τράπεζες τροφίμων θα συνεχίσουν να καλύπτουν ανάγκες που κανονικά θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται μέσω μισθών, στέγης και κοινωνικής πολιτικής.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ