Wall Street Vs Fed: Οι τραπεζικοί κολοσσοί στήνουν τελική επίθεση για να «ξηλώσουν» τους κανόνες κεφαλαίων πριν τις ενδιάμεσες εκλογές
Σε πλήρη κινητοποίηση βρίσκονται οι μεγαλύτερες τράπεζες της Wall Street, επιχειρώντας να αποσπάσουν ακόμη μεγαλύτερες ελαφρύνσεις στους κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας πριν αλλάξει το πολιτικό σκηνικό στις Ηνωμένες Πολιτείες και πριν οι εκλογές του Νοεμβρίου ενδεχομένως επαναφέρουν πιο αυστηρές φωνές απέναντι στον χρηματοπιστωτικό κλάδο.
Το παρασκήνιο στην Ουάσινγκτον είναι πυκνό και οι πιέσεις προς τη Federal Reserve εντείνονται καθημερινά, καθώς τραπεζικοί κολοσσοί όπως η JPMorgan Chase, η Bank of America, η Citigroup και η Wells Fargo θεωρούν ότι η σημερινή συγκυρία είναι ίσως η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για να επηρεάσουν οριστικά το νέο πλαίσιο τραπεζικής εποπτείας.
Η αφετηρία της σύγκρουσης βρίσκεται στις νέες προτάσεις της Fed για τους κανόνες «Basel», το διεθνές πλαίσιο που καθορίζει πόσα κεφάλαια πρέπει να διακρατούν οι τράπεζες ώστε να μπορούν να απορροφούν ζημιές σε περιόδους κρίσης. Η αμερικανική κεντρική τράπεζα παρουσίασε τον Μάρτιο αναθεωρημένο και αισθητά πιο ήπιο σχέδιο σε σχέση με το αρχικό σοκ του 2023, όταν είχε προτείνει αύξηση κεφαλαίων περίπου 20% για τις μεγάλες τράπεζες.
Η νέα εκδοχή της Fed περιόρισε δραστικά το βάρος των απαιτήσεων, με εκτιμώμενη επιβάρυνση περίπου 4,8%, κίνηση που θεωρήθηκε ήδη μεγάλη νίκη της Wall Street μετά από μήνες επιθετικού lobbying, πολιτικών παρεμβάσεων και παρασκηνιακών πιέσεων. Παρ’ όλα αυτά, οι μεγαλύτεροι τραπεζικοί όμιλοι δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να σταματήσουν εδώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους που συμμετέχουν στις συζητήσεις, οι τράπεζες ετοιμάζουν τώρα την τελική τους αντεπίθεση πριν λήξει η περίοδος δημόσιας διαβούλευσης. Ο στόχος είναι να αποσπάσουν πρόσθετες εξαιρέσεις και ευνοϊκότερες τεχνικές προσαρμογές που μπορούν να εξοικονομήσουν δισεκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια και να αυξήσουν σημαντικά την κερδοφορία τους τα επόμενα χρόνια.
Η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη επειδή αρκετές τράπεζες θεωρούν ότι η χαλάρωση δεν μοιράζεται ισότιμα. Η JPMorgan, για παράδειγμα, έχει ήδη δηλώσει πως το δικό της κεφαλαιακό βάρος ενδέχεται τελικά να αυξηθεί, ενώ ανταγωνιστές της θα δουν χαμηλότερες απαιτήσεις. Αυτό εξηγεί γιατί ο Jamie Dimon συνεχίζει να επιτίθεται δημοσίως σε πλευρές του κανονιστικού πλαισίου, χαρακτηρίζοντας ορισμένες προβλέψεις «παράλογες» και τιμωρητικές για τις πιο επιτυχημένες τράπεζες.
Το μεγάλο αγκάθι: Πιστωτικές κάρτες, ανενεργά όρια και το «βουνό» των 5 τρισ. δολαρίων
Το σημείο που έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη αναστάτωση στις τράπεζες αφορά τις λεγόμενες «ανενεργές πιστωτικές γραμμές», δηλαδή τα διαθέσιμα όρια πιστωτικών καρτών που δεν χρησιμοποιούνται από τους πελάτες.
Σήμερα, οι τράπεζες δεν υποχρεώνονται να διακρατούν κεφάλαια για αυτά τα αχρησιμοποίητα όρια, καθώς θεωρητικά μπορούν να τα ακυρώσουν οποιαδήποτε στιγμή. Οι ρυθμιστικές αρχές, όμως, υποστηρίζουν ότι σε πραγματικές συνθήκες κρίσης οι τράπεζες δύσκολα θα προχωρούσαν μαζικά σε ακυρώσεις πιστωτικών ορίων λόγω σχέσεων με πελάτες, κινδύνου φήμης και γενικότερης διαχείρισης ρίσκου.
Η Fed προτείνει πλέον να επιβάλλεται κεφαλαιακή επιβάρυνση περίπου 10% σε αυτές τις γραμμές, μια αλλαγή που έχει σημάνει συναγερμό στη Wall Street. Και όχι άδικα. Σύμφωνα με στοιχεία της FDIC, στα τέλη του 2025 υπήρχαν σχεδόν 5 τρισεκατομμύρια δολάρια σε αχρησιμοποίητα πιστωτικά όρια μόνο στις ΗΠΑ.
Οι τραπεζίτες προειδοποιούν ότι εάν εφαρμοστεί η νέα επιβάρυνση, οι τράπεζες θα αναγκαστούν να περιορίσουν σημαντικά τα πιστωτικά όρια ή ακόμη και να ακυρώσουν γραμμές χρηματοδότησης εκατομμυρίων πελατών. Πίσω από τις τεχνικές ορολογίες, το πραγματικό διακύβευμα είναι τεράστιο: η καταναλωτική πίστη, οι πιστωτικές κάρτες και τελικά η ίδια η κατανάλωση στην αμερικανική οικονομία.
Νομικοί και αναλυτές που παρακολουθούν στενά τη διαπραγμάτευση εκτιμούν ότι οι επιπτώσεις μπορεί να είναι βαθιές. Εάν οι τράπεζες μειώσουν δραστικά τα διαθέσιμα πιστωτικά όρια ώστε να περιορίσουν το κόστος κεφαλαίου, τότε εκατομμύρια καταναλωτές ενδέχεται να βρεθούν με χαμηλότερη πρόσβαση σε δανεισμό ακριβώς τη στιγμή που τα αμερικανικά νοικοκυριά πιέζονται από υψηλά επιτόκια και αυξημένο κόστος ζωής.
Η Wall Street επιμένει ότι οι νέοι κανόνες απειλούν να περιορίσουν την ανάπτυξη και να μειώσουν τη ρευστότητα στην οικονομία. Οι ρυθμιστές, αντίθετα, θεωρούν ότι οι τράπεζες προσπαθούν να διατηρήσουν υπερβολικά χαμηλά επίπεδα κεφαλαίων ώστε να ενισχύσουν αποδόσεις και bonus, μεταφέροντας το ρίσκο στο σύστημα σε περίπτωση νέας κρίσης.
Η μάχη για τα «συστημικά» τέλη και ο φόβος πολιτικής ανατροπής
Ένα δεύτερο μεγάλο μέτωπο αφορά τις επιβαρύνσεις που επιβάλλονται στις λεγόμενες GSIB τράπεζες, δηλαδή στους παγκόσμιους συστημικούς τραπεζικούς κολοσσούς που θεωρούνται «πολύ μεγάλοι για να καταρρεύσουν».
Μετά την κρίση του 2008, οι αμερικανικές αρχές επέβαλαν ειδικές προσαυξήσεις κεφαλαίων σε τράπεζες όπως η JPMorgan, θεωρώντας ότι μια ενδεχόμενη κατάρρευσή τους θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι τράπεζες εδώ και χρόνια υποστηρίζουν ότι ο τρόπος υπολογισμού αυτών των επιβαρύνσεων είναι ξεπερασμένος και δεν αντανακλά πλέον το πραγματικό μέγεθος της παγκόσμιας οικονομίας.
Η Fed πρότεινε πρόσφατα περιορισμένες προσαρμογές, αλλά οι τράπεζες πιέζουν για πολύ βαθύτερες αλλαγές που θα μπορούσαν να μειώσουν αισθητά τα κεφαλαιακά «μαξιλάρια» τους. Για τη Wall Street, το ζήτημα δεν είναι μόνο λογιστικό. Είναι καθαρά στρατηγικό και πολιτικό.
Οι τραπεζικοί όμιλοι γνωρίζουν ότι το σημερινό ρυθμιστικό περιβάλλον θεωρείται αρκετά πιο φιλικό σε σχέση με αυτό που θα μπορούσε να προκύψει μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου. Εάν οι Δημοκρατικοί ενισχύσουν τη θέση τους πολιτικά, πολλοί στη Wall Street φοβούνται ότι η περίοδος χαλάρωσης μπορεί να κλείσει απότομα και να επιστρέψει μια πιο επιθετική εποπτική γραμμή απέναντι στις μεγάλες τράπεζες.
Γι’ αυτό και η βιομηχανία εμφανίζεται αποφασισμένη να πιέσει μέχρι τέλους. Οι επικεφαλής των τραπεζικών λόμπι στην Ουάσινγκτον μιλούν ήδη για εξαιρετικά ογκώδεις παρεμβάσεις και πολυσέλιδα υπομνήματα προς τη Fed, ενώ πίσω από τις κλειστές πόρτες το lobbying κορυφώνεται.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Fed θα υποχωρήσει περαιτέρω ή αν θα επιλέξει να τραβήξει κόκκινη γραμμή απέναντι στις πιέσεις της Wall Street. Γιατί πίσω από αυτή τη μάχη δεν κρίνεται μόνο το ύψος των τραπεζικών κεφαλαίων. Κρίνεται ποιος έχει τελικά τον έλεγχο του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος: οι ρυθμιστές ή οι ίδιες οι τράπεζες.
Διαβάστε επίσης: Wall Street: Η αγορά «αγνοεί» τον πόλεμο – Το πετρέλαιο δίνει ανάσα, τα ρεκόρ επιστρέφουν
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ