Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης
Υπάρχουν δίσκοι που δεν χρειάζονται πολλά για να σε κερδίσουν. Μόνο μια φωνή, ένα πιάνο και τραγούδια που κουβαλούν μέσα τους ολόκληρες ζωές. Το «Piano Forte – Volume I», η νέα μουσική εργασία της Κορίνας Λεγάκη και του Γιώργου Ανδρέου, ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.
Πρόκειται για ένα album με δέκα ελληνικά τραγούδια – ορόσημα, παρουσιασμένα μέσα από μια λιτή αλλά βαθιά ουσιαστική προσέγγιση για φωνή και πιάνο. Μόνο που εδώ το πιάνο δεν λειτουργεί απλώς ως συνοδεία. Είναι ισότιμος συνομιλητής της φωνής, ένας δεύτερος αφηγητής που σχολιάζει, συμπληρώνει, συγκινεί και πολλές φορές πρωταγωνιστεί.
Και αυτό ακριβώς είναι το μεγάλο κέρδος του «Piano Forte». Η αίσθηση πως παρακολουθείς έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στη φωνή και το όργανο, με απόλυτη ισορροπία και εσωτερικότητα.
Ο Γιώργος Ανδρέου περιγράφει το έργο αυτό ως «ηχογράφηση εννιά αριστουργημάτων κι ενός δικού του τραγουδιού για πιάνο και φωνή», επιχειρώντας να μεταφέρει τη συγκίνηση και την επίδραση που είχαν αυτά τα κομμάτια στη δική του μουσική διαδρομή. Και πράγματι, το album μοιάζει περισσότερο με προσωπική κατάθεση παρά με μια απλή συλλογή διασκευών.
Όσοι γνωρίζουμε το έργο του Γιώργου Ανδρέου ξέρουμε καλά πως η σχέση του με το πιάνο δεν είναι τυπική. Όπως συνέβη με μορφές όπως ο Θάνος Μικρούτσικος ή ο Μίμης Πλέσσας, έτσι και στη δική του περίπτωση η πιανιστική του ταυτότητα είναι άρρηκτα δεμένη με τη συνθετική του γραφή. Η κλασική παιδεία του, αλλά και η αγάπη του για τη jazz, διαμορφώνουν ένα ύφος δεξιοτεχνικό αλλά ποτέ επιδεικτικό. Ο Ανδρέου δεν «συνοδεύει» απλώς τα τραγούδια, αλλά έχει ένα αυθόρμητο ταλέντο να τα ξαναφωτίζει.
Απέναντί του βρίσκεται η Κορίνα Λεγάκη, μια από τις πιο προσεκτικές και ουσιαστικές ερμηνεύτριες της νεότερης γενιάς. Με φωνή ευαίσθητη αλλά και στιβαρή, κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά ιδιώματα και καταφέρνει να σταθεί απέναντι σε ένα απαιτητικό υλικό χωρίς υπερβολές και μιμήσεις. Αντίθετα, δίνει στα τραγούδια τον δικό της προσωπικό χώρο να αναπνεύσουν. Στο album συναντάμε το «Να με θυμάσαι» του Σταύρου Ξαρχάκου, το «Αγάπη μου (Φαίδρα)» του Μίκη Θεοδωράκη, το «Ερωτικό» του Νίκου Ξυδάκη, το «Άνθρωποι μονάχοι» του Σπανού, το «Κάπου νυχτώνει» του Κουγιουμτζή, αλλά και τραγούδια όπως το «Γυναίκα», το «Ζητάτε να σας πω», το «Είσαι η Πρέβεζα και το Κιλκίς» και το «Την πόρτα ανοίγω το βράδυ», μαζί με το «Γράμμα στον κύριο Νίκο Γκάτσο» του ίδιου του Ανδρέου, που δένει ιδανικά με το υπόλοιπο υλικό.
Το album ηχογραφήθηκε στο Sierra Studio και έχει ακόμη μία ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση καθώς αποτελεί την τελευταία ηχογράφηση του πολύτιμου Παναγιώτη Πετρονικολού, με την έκδοση να είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.
Το «Piano Forte» πατά πάνω στην παράδοση εκείνων των μεγάλων δημιουργών που αντιμετώπιζαν το πιάνο ως προέκταση της ίδιας της σύνθεσης, από τον Μάνο Χατζιδάκι μέχρι τον Γιάννη Σπανό. Και ταυτόχρονα καταφέρνει να ακούγεται σύγχρονο, ουσιαστικό και βαθιά ανθρώπινο.
Σε μια εποχή που η μουσική συχνά υπερφορτώνεται από ήχους, το «Piano Forte – Volume I» θυμίζει τη δύναμη της απλότητας. Μια φωνή, ένα πιάνο και τραγούδια που δεν χρειάζονται τίποτα παραπάνω για να σε αγγίξουν.
Και κάπως έτσι, πριν καν τελειώσει η ακρόαση, αρχίζω ήδη να περιμένω το δεύτερο μέρος.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ