Γράφει ο Γιώργος Σταυρακίδης
Υπάρχουν καλλιτεχνικές συναντήσεις που μοιάζουν προορισμένες να συμβαίνουν ξανά και ξανά. Όχι επειδή το επιβάλλει η νοσταλγία, αλλά επειδή κάθε φορά γεννούν κάτι αληθινό.
Κάπως έτσι είναι και η σχέση της Ελένη Τσαλιγοπούλου με τον Κώστα Λειβαδά θα έλεγα. Όποτε οι δυο τους συναντιούνται μουσικά, συμβαίνει κάτι δημιουργικό από αυτά που δύσκολα εξηγούνται.
Απλώς συμβαίνουν και αφήνουν πίσω τους τραγούδια που μοιάζουν σαν να υπήρχαν ήδη μέσα μας, περιμένοντας απλώς να τα ακούσουμε.
Είκοσι χρόνια μετά το αγαπημένο «Κάθε τέλος κι αρχή», οι δυο τους ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους στο νέο κοινό τους άλμπουμ με τίτλο «Reunion».
Και μόνο ο τίτλος μοιάζει αρκετός για να περιγράψει το συναίσθημα αυτής της επιστροφής, με μια επανένωση γεμάτη μνήμη, συναίσθημα, αλλά και φρέσκια δημιουργική ενέργεια.
Το νέο album περιλαμβάνει ολοκαίνουργια τραγούδια του Κώστα Λειβαδά, χτισμένα πάνω στη γνώριμη καλλιτεχνική χημεία που εδώ και χρόνια συνδέει τους δύο τους.
Πρόκειται για έναν δίσκο που ακούγεται ζεστός, οικείος και βαθιά ανθρώπινος, χωρίς να εγκλωβίζεται στη νοσταλγία του παρελθόντος. Αντίθετα, μοιάζει να συνεχίζει μια ιστορία από εκεί που σταμάτησε, μόνο που τώρα οι δύο καλλιτέχνες κουβαλούν περισσότερες εμπειρίες, περισσότερη ωριμότητα και ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική ακρίβεια.
Το πρώτο single, «Δεν μπορώ να σε ξεχάσω», είχε ήδη προετοιμάσει το έδαφος για αυτή τη νέα μουσική συνάντηση. Ένα τραγούδι που κουβαλά όλη τη μελωδική ευαισθησία και τη συναισθηματική αμεσότητα που χαρακτηρίζει διαχρονικά τη συνεργασία τους.
Από εκεί και πέρα, το «Reunion» ξεδιπλώνεται σαν μια φυσική συνέχεια της κοινής τους πορείας.
Από το «Πες μου αν είσαι άγγελος» μέχρι το «Εμείς μαζί δε χάνουμε» και από το «Σε πλοίο που βουλιάζει» μέχρι το αισθαντικό «Σύμπτωση» και το «Όνειρο μαγικό», ο δίσκος διαθέτει εκείνη τη σπάνια ποιότητα που σε κάνει να θέλεις να ακούσεις τα τραγούδια ξανά από την αρχή μόλις τελειώσουν.
Είναι τραγούδια γραμμένα με συναίσθημα, αλλά χωρίς υπερβολή, με λυρισμό, αλλά και με την απλότητα που κάνει μια μελωδία να μένει μαζί σου, αλλά και με μία διαχρονική γλύκα στη φωνή της Τσαλιγοπούλου που κάθε φορά «στοχεύει καρδιά».
Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο προτέρημα του «Reunion». Ότι θυμίζει έναν δίσκο από εκείνη την εποχή που το ραδιόφωνο ανακάλυπτε τραγούδια, τα αγαπούσε πραγματικά και τα έκανε μέρος της καθημερινότητάς μας.
Έναν δίσκο που θα μπορούσε να παίζει ασταμάτητα σε ένα «παλιό καλό» ραδιόφωνο, τότε που ανακάλυπτε και ενθουσιαζόταν με νέα τραγούδια!
Η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Κώστας Λειβαδάς δεν επιστρέφουν απλώς μαζί. Υπενθυμίζουν γιατί αυτή η συνεργασία αγαπήθηκε τόσο πολύ εξαρχής. Και το κάνουν με έναν δίσκο που δεν βασίζεται μόνο στο παρελθόν του, αλλά έχει κάθε λόγο να αποκτήσει τη δική του ξεχωριστή θέση στο σήμερα.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ