Η απόφαση της Ελλάδας να συμβάλει στην αεράμυνα της Σαουδικής Αραβίας μέσω της αποστολής συστοιχίας Patriot, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές κινήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια.
Ο υπουργός Αμύνης Νίκος Δένδιας, με τις τελευταίες ενέργειες σε επίπεδο άμυνας, έχει δώσει ισχύ στην γεωπολιτική θέση της χώρας και αποδεικνύεται ο πλέον πιο δημοφιλής και πολύτιμος υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Σε ένα περιβάλλον αυξημένης έντασης στη Μέση Ανατολή, η Αθήνα επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως αξιόπιστου εταίρου στη διεθνή ασφάλεια, ενδυναμώνοντας παράλληλα τις στρατηγικές της συμμαχίες.
Η κυβέρνηση υπογραμμίζει συνεχώς ότι η παρουσία των ελληνικών Patriot δεν συνιστά επιθετική ενέργεια, αλλά αμυντική συνδρομή για την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών, οι οποίες έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο επιθέσεων.
Πρόκειται για μια κίνηση που εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο διεθνών συνεργασιών και της συλλογικής ασφάλειας, ενισχύοντας τη θέση της Ελλάδας σε έναν ιδιαίτερα κρίσιμο γεωπολιτικό άξονα.
Τα στρατηγικά οφέλη για την Ελλάδα
Η συμμετοχή αυτή δεν είναι απλώς συμβολική. Αντίθετα, ενισχύει:
-Την αξιοπιστία της Ελλάδας ως συμμάχου σε ΝΑΤΟ και Δύση
-Τις διμερείς σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου
-Τη γεωπολιτική της επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή
-Τη διασφάλιση ενεργειακών οδών, κρίσιμων και για την ευρωπαϊκή οικονομία
Σε μια εποχή που η εξωτερική πολιτική δεν περιορίζεται στα σύνορα, αλλά εκτείνεται σε δίκτυα συμμαχιών, η Ελλάδα δείχνει να κατανοεί το νέο πλαίσιο ισχύος.
Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης
Ωστόσο, η απόφαση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, η οποία υποστηρίζει ότι η Ελλάδα εμπλέκεται σε έναν πόλεμο με το Ιράν.
Οι επικριτές κάνουν λόγο για επικίνδυνη στρατιωτική εμπλοκή και απομάκρυνση από μια πιο ουδέτερη εξωτερική πολιτική.
Πρόκειται για μία ρητορική η οποία βασίζεται σε μία λογική φόβου και ανασφάλειας, επιμένοντας σε μία Ελλάδα μικρή και ανίκανη να λαμβάνει μέρος σε σημαντικές αποστολές στον πλανήτη.
Η αποστολή Patriot δεν συνιστά συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις, ούτε εμπλέκει την Ελλάδα σε επιθετικές ενέργειες. Αντιθέτως, πρόκειται για καθαρά αμυντική αποστολή, με στόχο την αποτροπή επιθέσεων και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Η κριτική είναι θεμιτή σε μια δημοκρατία, όμως όταν βασίζεται σε υπεραπλουστεύσεις και φόβους, κινδυνεύει να υπονομεύσει τον ίδιο τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας.
Η Ελλάδα καλείται να κινηθεί σε ένα σύνθετο διεθνές περιβάλλον και σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή της ενεργούς συμμετοχής φαίνεται περισσότερο αναγκαία παρά επικίνδυνη.
Επιπλέον, η στάση της αντιπολίτευσης εγείρει ερωτήματα ως προς τη σοβαρότητα και τη συνέπεια της εξωτερικής της πολιτικής. Η απλοϊκή εξίσωση «αμυντική συνεργασία = συμμετοχή σε πόλεμο» δεν αντέχει σε στοιχειώδη ανάλυση διεθνών σχέσεων.
Σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα επιδιώκει να ενισχύσει τη διεθνή της θέση, τέτοιες προσεγγίσεις δείχνουν είτε έλλειψη κατανόησης του γεωπολιτικού περιβάλλοντος είτε συνειδητή επιλογή εσωτερικής πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η άρνηση συμμετοχής σε διεθνείς αποστολές θα οδηγούσε, στην πράξη, σε απομόνωση της χώρας και υποβάθμιση του ρόλου της. Αντίθετα, η ενεργή παρουσία σε στρατηγικές συνεργασίες αποτελεί προϋπόθεση για να έχει λόγο και επιρροή στις εξελίξεις.
Σοφία Λαλιωτίτη
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ