Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να επιλέγει, τουλάχιστον για το επόμενο διάστημα, την αποκλιμάκωση των άμεσων στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην οικονομική και στρατηγική πίεση.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται Αμερικανός αξιωματούχος και πηγή με γνώση των εξελίξεων, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, έχει μεταφέρει τις τελευταίες ημέρες σε ομολόγους του από συμμαχικές χώρες ότι η Ουάσινγκτον δεν προσανατολίζεται, «προς το παρόν», σε νέα μεγάλης κλίμακας στρατιωτικά πλήγματα εναντίον του Ιράν.
Το μήνυμα, που αποκαλύφθηκε από το Axios, αποτυπώνει μια αλλαγή τακτικής από την αμερικανική κυβέρνηση.
Η στρατιωτική επιλογή παραμένει στο τραπέζι, όμως η άμεση προτεραιότητα φαίνεται να είναι η άσκηση πίεσης στην Τεχεράνη μέσω οικονομικών κυρώσεων, του ναυτικού αποκλεισμού και της προσπάθειας να διατηρηθεί η ροή πετρελαίου προς τις διεθνείς αγορές.
Τρεις βασικοί άξονες της αμερικανικής στρατηγικής
Η νέα προσέγγιση της Ουάσινγκτον κινείται γύρω από τρεις βασικούς άξονες.
Πρώτον, οι ΗΠΑ αποφεύγουν, στην παρούσα φάση, την επιστροφή σε μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν. Αυτό δεν σημαίνει ότι η στρατιωτική επιλογή έχει αποκλειστεί οριστικά.
Αντίθετα, Αμερικανοί αξιωματούχοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων σε περίπτωση που η Τεχεράνη πραγματοποιήσει πρώτη στρατιωτικό χτύπημα.
Δεύτερον, η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να ενισχύσει την οικονομική πίεση μέσω του ναυτικού αποκλεισμού και των νέων κυρώσεων που ανακοίνωσε το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών.
Στόχος είναι να περιοριστούν οι δυνατότητες του Ιράν να χρηματοδοτεί τις στρατιωτικές και οικονομικές του δραστηριότητες.
Τρίτον, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η μεταφορά πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Η Ουάσινγκτον θέλει να διασφαλίσει ότι όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου θα συνεχίσουν να φτάνουν στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας παράλληλα την ικανότητα του Ιράν να χρησιμοποιεί την κρίσιμη θαλάσσια οδό ως μοχλό πίεσης.
Τα Στενά του Ορμούζ στο επίκεντρο
Κομβικό σημείο της αμερικανικής στρατηγικής αποτελεί πλέον το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό μέρος της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου.
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, η απομάκρυνση των ναρκών από την περιοχή από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αποτελεί σημαντική καμπή στην εξέλιξη της σύγκρουσης.
Η επιχείρηση αυτή περιορίζει σε μεγάλο βαθμό μία από τις βασικές δυνατότητες του Ιράν να ασκήσει πίεση στη διεθνή ναυσιπλοΐα και στις αγορές ενέργειας.
Την ίδια στιγμή, η αμερικανική πλευρά εκτιμά ότι ο ναυτικός αποκλεισμός προκαλεί σημαντική οικονομική πίεση στην Τεχεράνη.
Ωστόσο, το Ιράν φέρεται να επιχειρεί να αντιδράσει μεταφέροντας ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου εκτός των Στενών του Ορμούζ.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα σύνθετο στρατηγικό παιχνίδι: οι ΗΠΑ επιχειρούν να περιορίσουν τις οικονομικές δυνατότητες του Ιράν χωρίς να προκαλέσουν μια νέα, ανεξέλεγκτη στρατιωτική κλιμάκωση, ενώ η Τεχεράνη προσπαθεί να διατηρήσει την πρόσβαση στα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου.
Ο Τραμπ θέλει να τελειώσει ο πόλεμος;
Το μήνυμα που μεταφέρει ο Ρούμπιο στους συμμάχους ερμηνεύεται και ως ένδειξη ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται ολοένα πιο επιφυλακτικός απέναντι στη συνέχιση μιας παρατεταμένης πολεμικής εκστρατείας.
Η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται να επιδιώκει πλέον έναν συνδυασμό στρατιωτικής αποτροπής και οικονομικής πίεσης, αποφεύγοντας προς το παρόν μια νέα μεγάλης κλίμακας επίθεση.
Η επιλογή αυτή θα μπορούσε να δώσει στην Ουάσινγκτον μεγαλύτερο περιθώριο για διπλωματικές κινήσεις, ενώ παράλληλα διατηρεί την πίεση προς την Τεχεράνη.
Ωστόσο, το «πάγωμα» των επιθέσεων δεν αποτελεί συμφωνία ειρήνης ούτε οριστική αλλαγή στρατηγικής. Οι αμερικανικές προειδοποιήσεις δείχνουν ότι μια ιρανική επίθεση θα μπορούσε να αλλάξει άμεσα τα δεδομένα και να οδηγήσει σε νέα στρατιωτική απάντηση.
Το βλέμμα στις ενδιάμεσες εκλογές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτίμηση ότι η συγκεκριμένη πολιτική ενδέχεται να παραμείνει σε ισχύ τουλάχιστον μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο, μετά τις εκλογές θα μπορούσε να επανέλθει στο τραπέζι το ενδεχόμενο μιας νέας στρατιωτικής εκστρατείας, εφόσον οι εξελίξεις δεν έχουν οδηγήσει μέχρι τότε σε πολιτική ή διπλωματική λύση.
Έτσι, η σημερινή κατάσταση μοιάζει περισσότερο με μια στρατηγική παύση παρά με οριστικό τέλος της σύγκρουσης.
Η Ουάσινγκτον επιχειρεί να αξιοποιήσει την οικονομική πίεση, τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών και τις κυρώσεις, ενώ ταυτόχρονα κρατά ενεργή την απειλή στρατιωτικής επέμβασης.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται κρίσιμο, καθώς η στάση του Ιράν απέναντι στον ναυτικό αποκλεισμό, η πορεία των εξαγωγών πετρελαίου και η αντίδραση των διεθνών αγορών θα μπορούσαν να καθορίσουν εάν η προσωρινή παύση των αμερικανικών επιθέσεων θα εξελιχθεί σε πραγματική αποκλιμάκωση ή θα αποτελέσει απλώς μια σύντομη ανάπαυλα πριν από έναν νέο γύρο στρατιωτικής αντιπαράθεσης.
Διαβάστε επίσης:
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ