Πέθανε σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, ο ηθοποιός που συνέδεσε το όνομά του με ορισμένες από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του ’80 και του ’90 και άφησε το δικό του στίγμα τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα.
Τα τελευταία χρόνια έδινε μάχη με τον καρκίνο. Όπως έγινε γνωστό σήμερα, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας.
Με χαρακτηριστική παρουσία και έναν τρόπο ερμηνείας που τον έκανε αμέσως αναγνωρίσιμο, ο Καλογερόπουλος πέρασε από τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο, ενώ στην πορεία ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι.
Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» μέχρι τη «Λούφα και Παραλλαγή» και από το «Ρεμπέτικο» έως το τηλεοπτικό «Κάμπινγκ», συμμετείχε σε έργα που άφησαν έντονο αποτύπωμα στη νεότερη ελληνική κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή.
Από τα Φιλιατρά στην υποκριτική
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας.
Η σχέση του με την υποκριτική άρχισε μέσα από τις σπουδές του στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.
Η τηλεόραση ήρθε νωρίς στη διαδρομή του. Εμφανίστηκε στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ στη συνέχεια πήρε μέρος σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη Πολιτεία».
Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του βρέθηκε και στο θέατρο, ενώ σταδιακά το ενδιαφέρον του στράφηκε όλο και περισσότερο στον κινηματογράφο, όπου θα έρχονταν και οι ρόλοι που τον καθιέρωσαν.
Το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και η πρώτη μεγάλη διάκριση
Το 1981 ήρθε μία από τις καθοριστικές στιγμές της πορείας του, όταν συμμετείχε στο «Μάθε παιδί μου γράμματα» του Θόδωρου Μαραγκού.
Η ταινία, με πρωταγωνιστές μεταξύ άλλων τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Κώστα Τσάκωνα, εξελίχθηκε σε μία από τις χαρακτηριστικότερες πολιτικές σάτιρες του ελληνικού κινηματογράφου.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ