Την αποκάλυψη έκανε ο Κίριλ Ντμίτριεφ, ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF).
Ένα από τα πιο φιλόδοξα και αμφιλεγόμενα έργα υποδομής των τελευταίων δεκαετιών επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς η Ρωσία υποστηρίζει ότι βρίσκεται κοντά στην υπογραφή συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη συνέχιση του σχεδιασμού μιας σήραγγας κάτω από τον Βερίγγειο Πορθμό.
Την αποκάλυψη έκανε ο Κίριλ Ντμίτριεφ, ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), ο οποίος δήλωσε ότι οι δύο χώρες αναμένεται να προχωρήσουν σε συμφωνία για τη συνέχιση των μελετών του έργου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η προτεινόμενη σήραγγα θα συνδέει την περιοχή της Τσουκότκα στη ρωσική Άπω Ανατολή με την Αλάσκα, δημιουργώντας την πρώτη μόνιμη χερσαία σύνδεση μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρασίας.
Η ιδέα δεν είναι καινούργια. Σχέδια για σύνδεση των δύο ηπείρων μέσω του Βερίγγειου Πορθμού έχουν κατατεθεί κατά καιρούς εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, χωρίς ποτέ να υλοποιηθούν. Τα τελευταία χρόνια ο Ντμίτριεφ έχει επαναφέρει το σχέδιο, προτείνοντας μάλιστα τη δημιουργία μιας σιδηροδρομικής σήραγγας μήκους άνω των 110 χιλιομέτρων, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου δικτύου μεταφορών μεταξύ Ασίας και Αμερικής.
Σύμφωνα με τις ρωσικές εκτιμήσεις, το έργο θα μπορούσε να κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ο Ντμίτριεφ έχει υποστηρίξει στο παρελθόν ότι νέες τεχνολογίες διάνοιξης σηράγγων θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά το κόστος κατασκευής.
Σχέδιο με μεγάλες αμφιβολίες
Παρά τις δηλώσεις της ρωσικής πλευράς, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση από την αμερικανική κυβέρνηση για υπογραφή συμφωνίας ή συμμετοχή στο έργο. Αναφορές διεθνών μέσων επισημαίνουν ότι το σχέδιο παραμένει σε θεωρητικό επίπεδο και δεν έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα ή δεσμευτικές αποφάσεις.
Ειδικοί σημειώνουν επίσης ότι, πέρα από το τεράστιο οικονομικό κόστος, η υλοποίηση μιας τέτοιας υποδομής θα απαιτούσε την ανάπτυξη εκτεταμένων σιδηροδρομικών και οδικών δικτύων σε απομονωμένες περιοχές της Αλάσκας και της ρωσικής Άπω Ανατολής, γεγονός που αυξάνει ακόμη περισσότερο τις τεχνικές και οικονομικές δυσκολίες.
Ωστόσο, η επαναφορά του σχεδίου θεωρείται από αρκετούς αναλυτές ενδεικτική της προσπάθειας της Μόσχας να αναδείξει πιθανά πεδία οικονομικής συνεργασίας με την Ουάσιγκτον, σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις των δύο χωρών παραμένουν ιδιαίτερα σύνθετες λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και των διεθνών κυρώσεων.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ