Η νέα εποχή της εξερεύνησης της Σελήνης, με την αποστολή Artemis II της NASA, επαναφέρει το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας για το φεγγάρι, όμως προκαλεί και ένα βασικό ερώτημα: Γιατί οι αστροναύτες δεν θα προσεληνωθούν, αφού αυτό είχε επιτευχθεί ήδη από το 1969;
Σύμφωνα με ανάλυση επιστημονικού συντάκτη του BBC, η συγκεκριμένη αποστολή δεν έχει ως στόχο την προσελήνωση, αλλά την επανδρωμένη πτήση γύρω από τη Σελήνη και τη δοκιμή κρίσιμων συστημάτων του σκάφους Orion. Η πραγματική πρόκληση της προσελήνωσης παραμένει μπροστά.
Όπως αναφέρει το BBC, η περιφορά γύρω από τη Σελήνη θεωρείται τεχνικά πιο απλή σε σχέση με την προσεδάφιση, η οποία απαιτεί εξαιρετικά σύνθετους χειρισμούς, μεγαλύτερη υπολογιστική ακρίβεια και πολύ πιο απαιτητική τεχνολογία από ό,τι στο παρελθόν.
Το πρόγραμμα Apollo, που οδήγησε τον Νιλ Άρμστρονγκ και τον Μπαζ Άλντριν στην ιστορική πρώτη προσελήνωση, υλοποιήθηκε σε ένα διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο, με κύριο στόχο την υπεροχή των ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο.
Σήμερα, όμως, το πρόγραμμα Artemis στοχεύει σε κάτι πολύ πιο φιλόδοξο: τη μόνιμη παρουσία ανθρώπων στη Σελήνη και τη δημιουργία υποδομών για μελλοντική βάση.
Το BBC επισημαίνει ότι η σύγχρονη αποστολή απαιτεί τη μεταφορά εξοπλισμού, οχημάτων και υλικών, κάτι που αυξάνει δραματικά το βάρος και την πολυπλοκότητα του εγχειρήματος. Για αυτόν τον λόγο εξετάζεται ακόμη και η χρήση σταθμών ανεφοδιασμού σε τροχιά, όπου θα αποθηκεύεται καύσιμο από πολλαπλές εκτοξεύσεις.
Ωστόσο, οι τεχνικές δυσκολίες παραμένουν μεγάλες. Η διαχείριση υπερψυχρών καυσίμων στο διάστημα και ο ανεφοδιασμός σε τροχιά θεωρούνται από τις πιο δύσκολες προκλήσεις της σύγχρονης διαστημικής μηχανικής.
Παράλληλα, καθυστερήσεις έχουν καταγραφεί στα σχέδια των ιδιωτικών εταιρειών που έχουν αναλάβει την κατασκευή των νέων σεληνιακών προσεληνωτών, γεγονός που μεταθέτει χρονικά την πρώτη νέα προσελήνωση.Για να πατήσει άνθρωπος στην επιφάνεια της Σελήνης, η NASA χρειάζεται ένα σκάφος προσελήνωσης. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία έχει αναθέσει την κατασκευή του σε δύο ιδιωτικές εταιρείες: την SpaceX του Έλον Μασκ και την Βlue Origin του Τζέφ Μπέζος.
Η «σεληνιακή» έκδοση του πυραύλου Starship της SpaceX θα έχει ύψος 35 μέτρα ενώ το πρότζεκτ Blue Moon Mark 2 του Μπέζος είναι πιο συμπαγές αλλά εξίσου φιλόδοξο. Και τα δύο σχέδια έχουν μείνει πολύ πίσω από το χρονοδιάγραμμα.
Σύμφωνα με το BBC, το συμπέρασμα είναι σαφές: η επιστροφή στη Σελήνη δεν είναι απλώς επανάληψη ενός ιστορικού επιτεύγματος, αλλά ένα νέο, πολύ πιο πολύπλοκο τεχνολογικό στοίχημα που θα καθορίσει το μέλλον της ανθρώπινης παρουσίας στο διάστημα.
«Από άποψη φυσικής, έχει νόημα», λέει ο Δρ. Σίμεον Μπάρμπερ, διαστημικός επιστήμονας από το Open University.
Ωστόσο, επισημαίνει ότι η εκτόξευση του Artemis II καθυστέρησε δύο φορές φέτος, ακριβώς γιατί το ζήτημα του ανεφοδιασμού δυσκόλευε τους ειδικούς. «Αν είναι δύσκολο να γίνει στην εξέδρα εκτόξευσης, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει σε τροχιά», σημειώνει ο ίδιος.
Η νέα εποχή της εξερεύνησης της Σελήνης, με την αποστολή Artemis II της NASA, επαναφέρει το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας για το φεγγάρι, όμως προκαλεί και ένα βασικό ερώτημα: γιατί οι αστροναύτες δεν θα προσεληνωθούν, αφού αυτό είχε επιτευχθεί ήδη από το 1969;
Σύμφωνα με ανάλυση επιστημονικού συντάκτη του BBC, η συγκεκριμένη αποστολή δεν έχει ως στόχο την προσελήνωση, αλλά την επανδρωμένη πτήση γύρω από τη Σελήνη και τη δοκιμή κρίσιμων συστημάτων του σκάφους Orion. Η πραγματική πρόκληση της προσελήνωσης παραμένει μπροστά.
Όπως αναφέρει το BBC, η περιφορά γύρω από τη Σελήνη θεωρείται τεχνικά πιο απλή σε σχέση με την προσεδάφιση, η οποία απαιτεί εξαιρετικά σύνθετους χειρισμούς, μεγαλύτερη υπολογιστική ακρίβεια και πολύ πιο απαιτητική τεχνολογία από ό,τι στο παρελθόν.
Το πρόγραμμα Apollo, που οδήγησε τον Νιλ Άρμστρονγκ και τον Μπαζ Άλντριν στην ιστορική πρώτη προσελήνωση, υλοποιήθηκε σε ένα διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο, με κύριο στόχο την υπεροχή των ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο. Σήμερα, όμως, το πρόγραμμα Artemis στοχεύει σε κάτι πολύ πιο φιλόδοξο: τη μόνιμη παρουσία ανθρώπων στη Σελήνη και τη δημιουργία υποδομών για μελλοντική βάση.
Το BBC επισημαίνει ότι η σύγχρονη αποστολή απαιτεί τη μεταφορά εξοπλισμού, οχημάτων και υλικών, κάτι που αυξάνει δραματικά το βάρος και την πολυπλοκότητα του εγχειρήματος. Για αυτόν τον λόγο εξετάζεται ακόμη και η χρήση σταθμών ανεφοδιασμού σε τροχιά, όπου θα αποθηκεύεται καύσιμο από πολλαπλές εκτοξεύσεις.
Ωστόσο, οι τεχνικές δυσκολίες παραμένουν μεγάλες. Η διαχείριση υπερψυχρών καυσίμων στο διάστημα και ο ανεφοδιασμός σε τροχιά θεωρούνται από τις πιο δύσκολες προκλήσεις της σύγχρονης διαστημικής μηχανικής.
Παράλληλα, καθυστερήσεις έχουν καταγραφεί στα σχέδια των ιδιωτικών εταιρειών που έχουν αναλάβει την κατασκευή των νέων σεληνιακών προσεληνωτών, γεγονός που μεταθέτει χρονικά την πρώτη νέα προσελήνωση.
Σύμφωνα με το BBC, το συμπέρασμα είναι σαφές: η επιστροφή στη Σελήνη δεν είναι απλώς επανάληψη ενός ιστορικού επιτεύγματος, αλλά ένα νέο, πολύ πιο πολύπλοκο τεχνολογικό στοίχημα που θα καθορίσει το μέλλον της ανθρώπινης παρουσίας στο διάστημα.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ