Επεισόδια σε πολλές γαλλικές πόλεις, εκατοντάδες συλλήψεις και σοβαρές καταστροφές. Τι γνωρίζουμε για τις καταγγελίες περί αντισημιτικών επιθέσεων και ποιοι βρίσκονται πίσω από τις λεηλασίες.
Η Γαλλία βρέθηκε αντιμέτωπη με εκτεταμένα επεισόδια, εμπρησμούς, βανδαλισμούς και λεηλασίες, καθώς διαδηλώσεις για το αυξημένο κόστος ζωής και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών εξελίχθηκαν σε συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις σε πολλές πόλεις.
Παρίσι, Μασσαλία, Λυών, Λιλ και Μπορντό συγκαταλέγονται στις περιοχές όπου καταγράφηκαν σοβαρά περιστατικά, με καταστήματα και δημόσια κτίρια να υφίστανται ζημιές.
Intervention des forces de l’ordre et usage de grenades lacrymogènes pour disperser un groupe de manifestants place de la République, suite à un nouvel appel à rassemblement ce dimanche #18octobre. https://t.co/raUYltsZUE
— CLPRESS / Agence de presse (@CLPRESSFR) October 18, 2026
Σύμφωνα με την Le Monde, η κινητοποίηση συγκέντρωσε από 550.000 έως 800.000 συμμετέχοντες σε ολόκληρη τη χώρα, ανάλογα με την εκτίμηση των αρχών ή των διοργανωτών.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε στη συνέχεια περίπου 1.200 προσαγωγές ή συλλήψεις και 150 τραυματισμούς αστυνομικών και χωροφυλάκων.
Τα στοιχεία αυτά αφορούν την ευρύτερη κινητοποίηση και τις ταραχές, όχι αποκλειστικά το Παρίσι. (Le Monde)
Η σοβαρή καταγγελία για τα καταστήματα Εβραίων στη Μασσαλία
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι δηλώσεις του Γάλλου δημοσιογράφου Πολ Αμάρ, ο οποίος υποστήριξε ότι οι δράστες δεν ενεργούσαν παντού χωρίς συγκεκριμένο στόχο, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις γνώριζαν εκ των προτέρων ποια σημεία ήθελαν να πλήξουν.
« Il y a un degré de préparation de cette journée [du #17octobre] qui est absolument important. Ils avaient les adresses des préfectures. Ils avaient les adresses de pas mal de commerçants juifs. Dans une rue de Marseille, tous les commerces détenus par des Juifs ont été incendiés. Les commerces tenus par des musulmans ne l’ont pas été. » Si ces informations révélées par le journaliste Paul Amar sont bien confirmées, elles sont d’une gravité absolue.
— Jérémy Benhaïm (@JeremBenhaim) October 18, 2026
Μιλώντας για τα επεισόδια, ο Αμάρ έκανε λόγο για σημαντικό βαθμό προετοιμασίας και ισχυρίστηκε ότι οι συμμετέχοντες διέθεταν όχι μόνο διευθύνσεις δημόσιων υπηρεσιών, αλλά και καταστηματαρχών εβραϊκής καταγωγής.
«Σε έναν δρόμο της Μασσαλίας, όλα τα καταστήματα που ανήκαν σε Εβραίους πυρπολήθηκαν, αλλά τα καταστήματα που ανήκαν σε Μουσουλμάνους δεν πυρπολήθηκαν», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αμάρ.
Εάν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητα στοιχεία ότι επιχειρήσεις επιλέχθηκαν και πυρπολήθηκαν λόγω της εβραϊκής ταυτότητας των ιδιοκτητών τους, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για περιστατικά γενικευμένης λεηλασίας, αλλά για ενδεχόμενη στοχευμένη αντισημιτική βία.
Επιπλέον, μέσα από τα σόσιαλ μίντια, είδαμε εικόνες διαμαρτυρίας με σημαίες της Παλαιστίνης στο κέντρο του Παρισιού. Μάλιστα, στο άγαλμα της Μαριάν, του αλληγορικού συμβόλου της Γαλλικής Δημοκρατίας, που βρίσκεται στην Πλατεία Δημοκρατίας (Place de la République), κυριαρχούσε η παλαιστινιακή σημαία και μετά βίας μπορούσε κανείς να αντικρύσει τη γαλλική σημαία να κυματίζει.
Ποιοι προκαλούν τις καταστροφές; Οι ομάδες των «black blocs» και οι πλιατσικολόγοι
Το ερώτημα για το ποιοι βρίσκονται πίσω από τα επεισόδια είναι εξίσου σημαντικό. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του γαλλικού TF1 Info στις 18 Οκτωβρίου, στα επεισόδια συμμετείχαν διαφορετικές κατηγορίες δραστών.
Intervention de la police sur des pillages de magasins en marge d’un nouveau rassemblement à République ce dimanche #18octobre. https://t.co/YXj7Ul2Gzd
— CLPRESS / Agence de presse (@CLPRESSFR) October 18, 2026
Η πρώτη περιλαμβάνει οργανωμένες ομάδες με μαύρα ρούχα και καλυμμένα πρόσωπα, οι οποίες συνδέονται με την τακτική των λεγόμενων «black blocs» και με τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Οι ομάδες αυτές εμφανίζονται συχνά στο περιθώριο των διαδηλώσεων και συγκρούονται με την αστυνομία, ενώ προκαλούν ζημιές σε δημόσια κτίρια και υποδομές.
Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει άτομα που εκμεταλλεύονται το χάος για να λεηλατήσουν εμπορικά καταστήματα.
Όπως εξηγεί ο ειδικός σε θέματα αστυνομίας και δικαιοσύνης Γκιγιόμ Φαρντ, ορισμένοι από αυτούς δεν συμμετέχουν κατ’ ανάγκην για πολιτικούς λόγους, αλλά με σκοπό την αρπαγή εμπορευμάτων και την αποκόμιση κέρδους. Στόχοι τους είναι συχνά καταστήματα πολυτελείας, αθλητικών ειδών, ένδυσης και ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
(TF1 Info – Ποιοι είναι οι δράστες των βίαιων επεισοδίων)
Η Le Monde επισημαίνει, παράλληλα, ότι τα προφίλ των ανθρώπων που συμμετείχαν στις καταστροφές ήταν πιο ποικίλα από όσο θα υπέθετε κανείς εάν απέδιδε όλα τα επεισόδια αποκλειστικά σε οργανωμένες πολιτικές ομάδες.
Οι δημοσιογράφοι περιγράφουν τόσο οργανωμένους ταραξίες όσο και άτομα που φαίνεται να εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία για λεηλασίες.
Είναι κυρίως μετανάστες ή ανήλικοι;
Η παρουσία νέων ανθρώπων και ανηλίκων σε επεισόδια βίας αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στη Γαλλία. Αυτό, ωστόσο, δεν αρκεί για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι δράστες των συγκεκριμένων επεισοδίων ήταν κυρίως μετανάστες ή παιδιά μεταναστών.
Στα διαθέσιμα ρεπορτάζ για τις 17 Οκτωβρίου δεν εντοπίζεται αξιόπιστη, συνολική καταγραφή των συλληφθέντων με βάση την υπηκοότητα, τη μεταναστευτική καταγωγή ή το καθεστώς διαμονής τους. Ούτε υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η πλειονότητα των λεηλατών ήταν ανήλικοι.
Αντίθετα, το ρεπορτάζ της Le Monde αναφέρει ότι, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιέζ, οι περισσότεροι από τους περίπου 400 ανθρώπους που είχαν συλληφθεί στο αρχικό στάδιο των επεισοδίων ήταν ενήλικοι.
Σε μεταγενέστερο απολογισμό, η κυβέρνηση ανακοίνωσε περίπου 1.200 συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο. Οι αριθμοί αφορούν διαφορετικές χρονικές στιγμές και δεν αποτελούν καταγραφή της εθνικής ή μεταναστευτικής προέλευσης των δραστών.
(Le Monde – Απολογισμός των διαδηλώσεων της 17ης Οκτωβρίου)
Γιατί φλέγεται η Γαλλία;
Η αφετηρία των κινητοποιήσεων ήταν η δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, την αγοραστική δύναμη, τις περικοπές και την κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών, ιδιαίτερα της εκπαίδευσης.
Στις διαδηλώσεις συμμετείχαν μαθητές, φοιτητές, συνδικαλιστικές οργανώσεις, υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων» και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς.
Η συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, πάντως, δεν σημαίνει ότι όλοι συμμετείχαν στις βιαιοπραγίες. Η διάκριση ανάμεσα στους ειρηνικούς διαδηλωτές και στους οργανωμένους ταραξίες ή πλιατσικολόγους είναι απαραίτητη, εάν ζητούμε να κατανοήσουμε τι πραγματικά συνέβη.
Το μέγεθος των καταστροφών, όμως, ανέδειξε ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας τάξης. Στο Παρίσι καταγράφηκαν λεηλασίες σε εμπορικές επιχειρήσεις, ενώ στη Λυών πυρπολήθηκε το κτίριο τουριστικών πληροφοριών.
Στο Μπορντό λεηλατήθηκαν καταστήματα και προκλήθηκε πυρκαγιά που επεκτάθηκε σε κτίριο, ενώ στη Λιμόζ εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο δημαρχείο μετά την εισβολή ομάδας ατόμων.
Ο Γάλλος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί καταδίκασε τα επεισόδια, ενώ ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι όσοι προκάλεσαν καταστροφές, επιτέθηκαν σε δημόσια κτίρια και λεηλάτησαν επιχειρήσεις θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου.
Η προειδοποίηση για τον κίνδυνο εμφύλιας σύγκρουσης
Πριν από τις μεγάλες διαδηλώσεις, ο Πολ Αμάρ είχε προειδοποιήσει ότι η Γαλλία κινείται προς μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Είχε δηλώσει ότι «οδεύουμε προς τον εμφύλιο πόλεμο» και ότι αυτή είναι, κατά την εκτίμησή του, η πρόθεση ενός τμήματος της ακροαριστεράς που «σπέρνει το χάος».
Η δήλωση αυτή εκφράζει την πολιτική εκτίμηση του δημοσιογράφου και όχι διαπιστωμένο γεγονός ότι επίκειται εμφύλιος πόλεμος. Οι καταστροφές και οι επιθέσεις σε δημόσιους χώρους είναι πραγματικά ζητήματα που απαιτούν διερεύνηση, αλλά η πολιτική ευθύνη για την κλιμάκωση πρέπει να αποδίδεται βάσει στοιχείων.
Το ίδιο ισχύει για τις καταγγελίες περί αντισημιτικών επιθέσεων στη Μασσαλία. Εάν επιβεβαιωθεί ότι επιχειρήσεις επιλέχθηκαν λόγω της εβραϊκής ταυτότητας των ιδιοκτητών τους, οι γαλλικές αρχές οφείλουν να αντιμετωπίσουν την υπόθεση με τη σοβαρότητα που απαιτεί μια ενδεχόμενη ρατσιστική ή αντισημιτική επίθεση.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο πόσοι δρόμοι καταστράφηκαν, αλλά ποιοι διέπραξαν τις επιθέσεις, ποια ήταν τα κίνητρά τους και αν υπήρξαν οργανωμένοι στόχοι.
Η απάντηση απαιτεί στοιχεία από την αστυνομία, τις δικαστικές έρευνες και ανεξάρτητη δημοσιογραφική επιβεβαίωση, όχι γενικεύσεις για ολόκληρες κοινωνικές ή εθνοτικές ομάδες.
Διαβάστε επίσης:
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ