Η Άγκυρα τοποθετείται για ακόμη μία φορά στο επίκεντρο της διεθνούς διπλωματίας, με τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.
Πίσω από τις επίσημες χειραψίες, τις δηλώσεις συνεργασίας και τα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες, βρίσκεται ένα σκληρό γεωπολιτικό παζάρι με αμοιβαία ανταλλάγματα.
Ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει να αξιοποιήσει την παρουσία του Αμερικανού προέδρου στην Τουρκία για να εξασφαλίσει σημαντικά οφέλη στον αμυντικό τομέα, ενώ ο Τραμπ αναζητά έναν ισχυρό σύμμαχο στην περιοχή που θα μπορεί να εξυπηρετήσει τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα.
Στο τραπέζι βρίσκονται τα μεγάλα εξοπλιστικά ζητήματα. Η Άγκυρα θέλει την έγκριση για την προμήθεια αμερικανικών κινητήρων F110, οι οποίοι θεωρούνται κρίσιμοι για την ανάπτυξη του τουρκικού μαχητικού KAAN.
Παράλληλα, η Τουρκία πιέζει για μια νέα συζήτηση σχετικά με την επιστροφή της στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, από το οποίο απομακρύνθηκε μετά την αγορά των ρωσικών συστημάτων S-400.
Για τον Ερντογάν, η επιστροφή στο πρόγραμμα των F-35 θα αποτελούσε μια μεγάλη πολιτική και στρατηγική νίκη.
Θα έδινε στην Τουρκία πρόσβαση σε τεχνολογία αιχμής και θα ενίσχυε τον ρόλο της ως περιφερειακής δύναμης.
Ωστόσο, το ζήτημα παραμένει δύσκολο, καθώς οι αμερικανικές κυρώσεις και οι αντιδράσεις στο Κογκρέσο αποτελούν σημαντικά εμπόδια.
Από την πλευρά του, ο Τραμπ φαίνεται να βλέπει την Τουρκία ως έναν παίκτη που μπορεί να συμβάλει στις αμερικανικές επιδιώξεις στη Μέση Ανατολή, στη Συρία και στο ΝΑΤΟ.
Η Ουάσιγκτον θέλει μια Τουρκία περισσότερο ευθυγραμμισμένη με τις δυτικές προτεραιότητες και λιγότερο εξαρτημένη από τη Μόσχα.
Τα «δώρα» και τα ανταλλάγματα
Στο διπλωματικό τραπέζι, τίποτα δεν προσφέρεται χωρίς αντάλλαγμα. Η Άγκυρα ζητά αμυντικά και πολιτικά οφέλη, ενώ η Ουάσιγκτον περιμένει κινήσεις που θα ενισχύσουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ.
Το πιθανό «δώρο» προς την Τουρκία μπορεί να είναι η χαλάρωση ορισμένων περιορισμών στα εξοπλιστικά, η έγκριση κινητήρων για το KAAN και μια πιο θετική στάση στο θέμα των F-35.
Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ περιμένει από τον Ερντογάν μεγαλύτερη συνεργασία στα περιφερειακά ζητήματα, ειδικά σε θέματα ασφάλειας και στις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
“Χέρι χέρι” με τον Ρούτε
Παράλληλα, η εικόνα του Ερντογάν να κινείται χέρι-χέρι με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στην Άγκυρα στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Η Τουρκία θέλει να εμφανιστεί ξανά ως κεντρικός πυλώνας της Συμμαχίας και όχι ως ο «δύσκολος εταίρος» των προηγούμενων ετών.
Η κοινή παρουσία Ερντογάν και Ρούτε λειτουργεί ως διπλωματικό σκηνικό ισχύος, δείχνοντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της μέσα στο ΝΑΤΟ, την ίδια στιγμή που διαπραγματεύεται με την Ουάσιγκτον μεγάλα στρατηγικά ανταλλάγματα.
Η Αθήνα παρακολουθεί με προσοχή
Οι εξελίξεις δεν περνούν απαρατήρητες στην Αθήνα. Μια πιθανή αναβάθμιση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων και μια επιστροφή της Τουρκίας σε μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα δημιουργούν νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα θεωρεί κρίσιμο να διατηρηθούν οι ισορροπίες και να παραμείνει σε ισχύ το πλαίσιο περιορισμών που αφορά την Τουρκία, ιδιαίτερα μετά την υπόθεση των S-400.
Η συνάντηση Τραμπ – Ερντογάν δεν είναι απλώς μια διπλωματική συνάντηση κορυφής. Είναι ένα μεγάλο γεωπολιτικό παζάρι, όπου κάθε πλευρά προσπαθεί να κερδίσει όσο περισσότερα μπορεί. Ο Ερντογάν αναζητά όπλα, τεχνολογία και διεθνή αναβάθμιση.
Ο Τραμπ αναζητά επιρροή, συνεργασία και έναν πιο προβλέψιμο σύμμαχο.
Και όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλο παζάρι ισχύος, τα χαμόγελα μπροστά στις κάμερες κρύβουν σκληρές διαπραγματεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες.
Διαβάστε επίσης:
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ