Η συνεχής άνοδος του Νάιτζελ Φάρατζ και του Reform UK έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, με τη Σκωτία, την Ουαλία, τη Βόρεια Ιρλανδία και την Ιρλανδία να παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία τις πολιτικές εξελίξεις.
Η πιθανότητα το Reform UK να αναδειχθεί σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη ή ακόμη και να σχηματίσει κυβέρνηση θεωρείται από πολλούς ως ένας παράγοντας που θα μπορούσε να επιταχύνει τις φυγόκεντρες τάσεις και να ανοίξει εκ νέου τη συζήτηση για το μέλλον της Ένωσης.
Το Reform UK αποτελεί ένα δεξιό, εθνικά συντηρητικό και έντονα ευρωσκεπτικιστικό κόμμα, το οποίο δημιουργήθηκε ως συνέχεια του Brexit Party.
Εκφράζει κυρίως πολίτες που πιστεύουν ότι το Brexit δεν εφαρμόστηκε με την απαιτούμενη αποφασιστικότητα και ζητούν αυστηρότερο έλεγχο των συνόρων, σημαντικό περιορισμό της παράτυπης μετανάστευσης, μικρότερο κράτος, χαμηλότερη φορολογία και μεγαλύτερη έμφαση στην εθνική κυριαρχία.
Παράλληλα, το κόμμα αμφισβητεί αρκετές από τις υφιστάμενες πολιτικές για την κλιματική αλλαγή και υποστηρίζει την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η εκλογική του βάση εντοπίζεται κυρίως στην Αγγλία, σε συντηρητικούς ψηφοφόρους, σε πολίτες που αισθάνονται απογοητευμένοι από τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά και σε εργατικές περιοχές που είχαν στηρίξει δυναμικά το Brexit.
Ωστόσο, οι ίδιες πολιτικές που του χαρίζουν αυξανόμενη απήχηση στην Αγγλία προκαλούν ανησυχία στις υπόλοιπες χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στη Βόρεια Ιρλανδία, οι προτάσεις του Φάρατζ για επανεξέταση της Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής (Good Friday Agreement – η ιστορική ειρηνευτική συνθήκη που υπογράφηκε στις 10 Απριλίου 1998, τερματίζοντας ουσιαστικά δεκαετίες βίαιων συγκρούσεων στη Βόρεια Ιρλανδία, γνωστών ως «Ταραχές»- The Troubles) και αποχώρηση από την ΕΣΔΑ θεωρούνται ιδιαίτερα ευαίσθητες.
Εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να επηρεάσουν το θεσμικό πλαίσιο που διασφάλισε την ειρηνευτική διαδικασία μετά από δεκαετίες βίας.
Στην Ιρλανδία, πολιτικοί και αναλυτές εκφράζουν φόβους ότι μια κυβέρνηση Reform UK θα μπορούσε να επισπεύσει τις εξελίξεις γύρω από ένα δημοψήφισμα για την επανένωση του νησιού, χωρίς να έχει προηγηθεί η απαραίτητη πολιτική και κοινωνική προετοιμασία.
Αντίστοιχες ανησυχίες διατυπώνονται και στη Σκωτία, όπου το αίτημα για ανεξαρτησία παραμένει ισχυρό.
Πολλοί εκτιμούν ότι μια κυβέρνηση με έντονο αγγλικό εθνικιστικό προσανατολισμό θα ενίσχυε το επιχείρημα όσων επιδιώκουν την αποχώρηση από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Στην Ουαλία, αν και το κίνημα ανεξαρτησίας είναι μικρότερο, παρατηρείται επίσης αυξημένος προβληματισμός για το ενδεχόμενο περαιτέρω συγκέντρωσης εξουσιών στο Λονδίνο και περιορισμού των αποκεντρωμένων αρμοδιοτήτων.
Ο φόβος που εκφράζεται πλέον σε πολλές πλευρές του πολιτικού φάσματος δεν αφορά μόνο την πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας από τον Φάρατζ, αλλά κυρίως το ενδεχόμενο να αλλάξει οριστικά η πολιτική φυσιογνωμία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η ενίσχυση του Reform UK θεωρείται από αρκετούς ως ένδειξη μιας βαθύτερης στροφής προς τον εθνικισμό και τον ευρωσκεπτικισμό, εξέλιξη που θα μπορούσε να εντείνει τις ήδη υπάρχουσες εθνικές και πολιτικές αντιθέσεις.
Έτσι, το ζήτημα δεν περιορίζεται πλέον στην εκλογική επιρροή ενός κόμματος. Για πολλές κυβερνήσεις και πολιτικές δυνάμεις στις τέσσερις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου, η άνοδος του Φάρατζ αντιμετωπίζεται ως ένας πιθανός καταλύτης εξελίξεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και στη μεγαλύτερη συνταγματική κρίση που έχει γνωρίσει η χώρα από την εποχή του Brexit.
Διαβάστε επίσης:
Οι σχέσεις της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση δέκα χρόνια μετά το Brexit
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ