Γερμανία και Γαλλία εγκαταλείπουν το κοινό μαχητικό FCAS

Το τέλος ενός από τα μεγαλύτερα αμυντικά εγχειρήματα της Ευρώπης σηματοδοτεί η απόφαση Βερολίνου και Παρισιού να εγκαταλείψουν το σχέδιο ανάπτυξης του FCAS.

Σοβαρό πλήγμα για τις φιλοδοξίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας αποτελεί η απόφαση Γερμανίας και Γαλλίας να τερματίσουν τη συνεργασία τους για την ανάπτυξη του νέου μαχητικού αεροσκάφους FCAS, έπειτα από χρόνια διαφωνιών μεταξύ κυβερνήσεων και βιομηχανικών κολοσσών.

Το τέλος ενός από τα μεγαλύτερα αμυντικά εγχειρήματα της Ευρώπης φαίνεται πως σηματοδοτεί η απόφαση Βερολίνου και Παρισιού να εγκαταλείψουν το σχέδιο για την κοινή ανάπτυξη του μαχητικού αεροσκάφους νέας γενιάς στο πλαίσιο του προγράμματος Future Combat Air System (FCAS). Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά από μακρά περίοδο εντάσεων και αδιεξόδων μεταξύ των εμπλεκόμενων εταιρειών και κυβερνήσεων.

Το πρόγραμμα FCAS είχε ξεκινήσει το 2017 με στόχο τη δημιουργία ενός προηγμένου ευρωπαϊκού συστήματος αεροπορικής μάχης που θα αντικαθιστούσε τα γαλλικά Rafale και τα γερμανικά Eurofighter μετά το 2040. Στο εγχείρημα συμμετείχε και η Ισπανία, ενώ το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ωστόσο, οι διαφωνίες ανάμεσα στη γαλλική Dassault Aviation και την Airbus, η οποία εκπροσωπεί τη Γερμανία και την Ισπανία, αποδείχθηκαν ανυπέρβλητες. Οι δύο πλευρές συγκρούστηκαν για τον έλεγχο του σχεδιασμού, τη διανομή του έργου, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τον ηγετικό ρόλο στο πρόγραμμα. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες διαμεσολάβησης, δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη συμφωνίας.

Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ενημέρωσε τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν ότι η ανάπτυξη του κοινού μαχητικού δεν θα συνεχιστεί. Παρόλα αυτά, οι δύο χώρες εξετάζουν το ενδεχόμενο να διατηρήσουν ζωντανά ορισμένα επιμέρους τμήματα του FCAS, όπως το δίκτυο «Combat Cloud» και τα μη επανδρωμένα συστήματα που συνδέονται με το πρόγραμμα.

Η κατάρρευση του πυρήνα του FCAS θεωρείται σημαντικό πλήγμα για τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενισχύσει τη στρατηγική της αυτονομία στον τομέα της άμυνας και να μειώσει την εξάρτησή της από αμερικανικά οπλικά συστήματα. Παράλληλα, αναδεικνύει τις δυσκολίες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα μεγάλα πολυεθνικά αμυντικά προγράμματα, ακόμη και σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη επενδύει μαζικά στην ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων.