Εγκληματικότητα, πολιτική αστάθεια και κοινωνική οργή: Οι εκλογές που θα καθορίσουν το μέλλον του Περού
Το Περού βρίσκεται αντιμέτωπο με ακόμη μία περίοδο πολιτικής αβεβαιότητας, καθώς η έκβαση του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών παραμένει ανοιχτή, με τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα, τις δημοσκοπήσεις εξόδου και τις ταχείες καταμετρήσεις να δίνουν αντικρουόμενη εικόνα για τον τελικό νικητή. Η αναμέτρηση μεταξύ της δεξιάς υποψήφιας Keiko Fujimori και του αριστερού υποψηφίου Roberto Sánchez εξελίσσεται σε πολιτικό θρίλερ, αντανακλώντας τον βαθύ κοινωνικό και πολιτικό διχασμό που χαρακτηρίζει τη χώρα των Άνδεων.
Οι δημοσκοπήσεις εξόδου έδιναν αρχικά μικρό προβάδισμα στην Κέικο Φουχιμόρι, με διαφορά περίπου μίας ποσοστιαίας μονάδας. Ωστόσο, τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα εμφάνισαν μεγαλύτερη υπεροχή της υποψήφιας της δεξιάς, η οποία συγκέντρωνε περίπου το 52,7% των ψήφων έναντι 47,3% του αντιπάλου της, με καταμετρημένο περίπου το μισό εκλογικό σώμα.
Την ίδια στιγμή, οι ταχείες καταμετρήσεις των ινστιτούτων Ipsos και Datum ανέτρεπαν την εικόνα, δίνοντας οριακό προβάδισμα στον Ρομπέρτο Σάντσες. Το γεγονός αυτό εντείνει την αβεβαιότητα και επιβεβαιώνει ότι η τελική έκβαση θα κριθεί πιθανότατα στις τελευταίες ψήφους, ιδιαίτερα από τις απομακρυσμένες επαρχιακές περιοχές.
Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η εικόνα αυτή αποτυπώνει τη βαθιά πόλωση που επικρατεί στο Περού. Η χώρα εμφανίζεται κατακερματισμένη πολιτικά, κοινωνικά και γεωγραφικά, με τα αστικά κέντρα και τις αγροτικές περιοχές να στηρίζουν διαφορετικά πολιτικά οράματα και προτεραιότητες.
Η μάχη ανάμεσα στη σταθερότητα και την αλλαγή
Η εκλογική αναμέτρηση δεν αφορά μόνο δύο υποψηφίους αλλά δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για το μέλλον του Περού.
Η Κέικο Φουχιμόρι, κόρη του πρώην προέδρου Alberto Fujimori, διεκδικεί για τέταρτη συνεχόμενη φορά την προεδρία. Η πολιτική της ταυτότητα παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με την κληρονομιά του πατέρα της, ο οποίος εξακολουθεί να διχάζει την περουβιανή κοινωνία. Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι έβαλε τέλος στην οικονομική κατάρρευση και αντιμετώπισε αποτελεσματικά τις ένοπλες οργανώσεις της άκρας αριστεράς, ενώ οι επικριτές του υπενθυμίζουν τις καταδίκες για διαφθορά και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Φουχιμόρι παρουσιάζει τον εαυτό της ως εγγυήτρια της οικονομικής σταθερότητας και της ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται ισχυρή ηγεσία για να αντιμετωπίσει την έξαρση της εγκληματικότητας και να προσελκύσει νέες επενδύσεις.
Απέναντί της βρίσκεται ο Ρομπέρτο Σάντσες, πρώην υπουργός και πολιτικός που αντλεί τη δύναμή του κυρίως από τις επαρχίες των Άνδεων και τις κοινωνικές ομάδες που αισθάνονται αποκλεισμένες από την ανάπτυξη των τελευταίων ετών. Η υποψηφιότητά του έχει αποκτήσει έντονο συμβολισμό, καθώς εμφανίζεται ως εκφραστής της πολιτικής παρακαταθήκης του φυλακισμένου πρώην προέδρου Pedro Castillo.
Η προεκλογική εκστρατεία του επικεντρώθηκε στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων, στην ενίσχυση των θεσμών και στην αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων. Παράλληλα, η πρόσφατη δικαστική απόφαση για παραπομπή του σε δίκη σχετικά με φερόμενες παρατυπίες στη χρηματοδότηση τοπικών εκλογικών εκστρατειών προσέδωσε επιπλέον πολιτική ένταση στην αναμέτρηση, αν και δεν επηρέασε τη συμμετοχή του στις εκλογές.
Εγκληματικότητα, πολιτική κρίση και ένα δύσκολο αύριο για τον νέο πρόεδρο
Πέρα από το εκλογικό αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο στοίχημα για την επόμενη κυβέρνηση θα είναι η διαχείριση μιας χώρας που αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις σε πολλά επίπεδα.
Η εγκληματικότητα έχει εξελιχθεί στο κυρίαρχο ζήτημα για τους πολίτες. Η αύξηση των ανθρωποκτονιών, η δράση οργανωμένων εγκληματικών δικτύων και η γενικευμένη ανασφάλεια έχουν μετατραπεί σε καθημερινό πρόβλημα για εκατομμύρια Περουβιανούς. Στη Λίμα, ο δείκτης ανθρωποκτονιών έχει σχεδόν τριπλασιαστεί μέσα σε πέντε χρόνια, αποτυπώνοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Η Φουχιμόρι προτείνει πιο σκληρή προσέγγιση, με ενίσχυση της παρουσίας των ενόπλων δυνάμεων στους δρόμους, αυστηρότερα μέτρα κατά των εγκληματικών οργανώσεων και αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική. Αντίθετα, ο Σάντσες υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας απαιτεί βαθύτερες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, ενίσχυση της Δικαιοσύνης και αναδιάρθρωση της αστυνομίας.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική αστάθεια εξακολουθεί να αποτελεί διαχρονική πληγή για το Περού. Από το 2016 έως σήμερα, η χώρα έχει αλλάξει οκτώ προέδρους, γεγονός που έχει διαβρώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα και έχει επιβραδύνει κρίσιμες μεταρρυθμίσεις.
Όποιος τελικά επικρατήσει θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο, χωρίς ξεκάθαρη πλειοψηφία. Αυτό σημαίνει ότι η διακυβέρνηση θα εξαρτηθεί από εύθραυστες πολιτικές συμμαχίες και συνεχείς διαπραγματεύσεις, σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια παραμένει έντονη.
Η ορκωμοσία της νέας ή του νέου προέδρου έχει προγραμματιστεί για τις 28 Ιουλίου, ωστόσο η πραγματική πρόκληση δεν θα είναι μόνο η νίκη στις κάλπες. Θα είναι η αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας σε μια χώρα που εδώ και χρόνια αναζητά μια σταθερή πορεία ανάμεσα στις οικονομικές φιλοδοξίες, τις κοινωνικές ανισότητες και τη βαθιά κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό της σύστημα.
Διαβάστε επίσης: Κυπριακές εκλογές: Η πιο αμφίρροπη «μάχη» των τελευταίων δεκαετιών
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ