Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται σε πρόσφατες αναλύσεις και καταγραφές, ο αριθμός των γυναικών που χάνουν τη ζωή τους από νυν ή πρώην συντρόφους, εμφανίζεται πολλαπλάσιος.
Έντονο προβληματισμό προκαλούν τα νέα στοιχεία που καταγράφουν τη συνεχιζόμενη έξαρση της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα, με τις γυναικοκτονίες να παρουσιάζουν δραματική αύξηση τα τελευταία χρόνια και τους ειδικούς να κάνουν λόγο για ένα κοινωνικό φαινόμενο που εξακολουθεί να λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις.
Παρότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη επίσημη κρατική καταγραφή των γυναικοκτονιών ως ξεχωριστής κατηγορίας εγκλήματος, οργανώσεις, ερευνητικά κέντρα και ευρωπαϊκά παρατηρητήρια καταγράφουν μια σταθερά αυξανόμενη τάση, η οποία έχει φέρει το ζήτημα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται σε πρόσφατες αναλύσεις και καταγραφές, ο αριθμός των γυναικών που χάνουν τη ζωή τους από νυν ή πρώην συντρόφους, συζύγους ή άλλα πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος εμφανίζεται πολλαπλάσιος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ενώ ολοένα και περισσότερες υποθέσεις αναδεικνύουν κοινά χαρακτηριστικά: μακροχρόνια κακοποιητική συμπεριφορά, επαναλαμβανόμενα περιστατικά βίας και εγκλήματα που διαπράττονται μέσα στο ίδιο το σπίτι των θυμάτων.
Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία καταγράφουν εκρηκτική αύξηση των καταγγελιών. Το 2022 περισσότερες από 10.000 γυναίκες προχώρησαν σε καταγγελία περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, αριθμός αυξημένος κατά 137,6% σε σχέση με το 2020, γεγονός που αποτυπώνει τόσο τη διεύρυνση του φαινομένου όσο και τη μεγαλύτερη διάθεση των θυμάτων να μιλήσουν και να απευθυνθούν στις αρχές.
Το έτος 2020 καταγράφηκαν 4 γυναικοκτονίες, το έτος 2021 έχασαν τη ζωή τους 15 γυναίκες, το έτος 2022 καταγράφηκαν 13 γυναίκες, το έτος 2023 καταγράφηκαν 6 γυναικοκτονίες και το έτος 2024 καταγράφηκαν 15 γυναικοκτονίες.Όσον αφορά το 2025, η χρονιά είχε «κλείσει» με 19 γυναικοκτονίες.
Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι και τα δεδομένα για τη σχέση δράστη και θύματος. Σχεδόν έξι στις δέκα περιπτώσεις αφορούν συντροφικές ή συζυγικές σχέσεις, ενώ οι σύζυγοι και οι σύντροφοι αποτελούν τη μεγαλύτερη κατηγορία δραστών. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η πλειονότητα των γυναικοκτονιών δεν προέρχεται από τυχαία εγκληματικότητα, αλλά από περιβάλλοντα όπου έχει προηγηθεί έλεγχος, κακοποίηση ή συστηματική βία.
Παράλληλα, αυξάνονται και οι καταγγελίες για ψυχολογική και σεξουαλική βία. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι αναφορές περιστατικών σεξουαλικής ενδοοικογενειακής βίας υπερτριπλασιάστηκαν μέσα σε έναν χρόνο, ενώ σημαντική άνοδο καταγράφουν και οι υποθέσεις βιασμών που καταγγέλλονται στις αρχές.
Το ζήτημα της θεσμικής αναγνώρισης της γυναικοκτονίας εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών επισημαίνουν ότι η απουσία επίσημης καταγραφής δυσκολεύει την αποτύπωση της πραγματικής διάστασης του φαινομένου, αλλά και τη διαμόρφωση πιο στοχευμένων πολιτικών πρόληψης και προστασίας.
Πίσω από τους αριθμούς, ωστόσο, βρίσκονται πραγματικές ανθρώπινες ιστορίες. Γυναίκες κάθε ηλικίας, από νεαρές κοπέλες μέχρι ηλικιωμένες, που έχασαν τη ζωή τους μέσα σε σπίτια τα οποία θα έπρεπε να αποτελούν χώρο ασφάλειας. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις καταγραφές των τελευταίων ετών: ότι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας συνεχίζει να εκδηλώνεται συχνά πίσω από κλειστές πόρτες, σε περιβάλλοντα που για πολλά θύματα αποδείχθηκαν τελικά τα πιο επικίνδυνα.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΜΑΣ